Taminiau toont de tanden

jazzRenske Taminiau: Move me ****

Op haar debuut Waiting to Be Told presenteerde Renske Taminiau zich al als zangeres met een brede muzieksmaak. Ze heeft een kleurrijk repertoire: kleine verstilde liedjes die aanhaken in de singer/songwritertraditie, opgewekte pop, zacht wiegende jazz in picknicksfeer en flirts met dancebeats. Ook op Move Me fladdert Taminiau – die ooit overstapte van een medicijnenstudie naar de muziek – ontspannen langs dwarrelende noten. De intelligente inzet van strijkers en blazers viel eerder op. Nu dragen het Matangi-strijkkwartet en zes blazers bij aan een gedragen sfeer.

Maar naast dit lieflijke deinen, zoals in het aardige duet met zanger Ruben Hein, toont ze op dit album gelukkig ook meer haar tanden. Er zijn meer uitgesproken en steviger liedjes in eigenzinnige arrangementen, over veranderingen in het leven. Liedjes die de spanning opvoeren en ontladen, zoals Luna. En zo valt er heel wat te ontdekken. Maar vooral knap is hoe Renske Taminiau haar muzikale talent verenigt met haar creatieve kunstenaarsoog. Haar originele cd-boekje toont het: Taminiau kan iets nieuws creëren in zowel melodie als beeld.

Concerten: 16/12 Simplon, Groningen. 17/12 013, Tilburg. 18/12 Ro-town, Rotterdam.

    • Amanda Kuyper