Wat bezielde Nordine Amrani, de aanslagpleger in Luik?

Nordine Amrani was een draaideurcrimineel. Zoveel is intussen wel duidelijk. Maar dat verklaart nog niet de dodelijke geweldsuitbarsting gistermiddag op het Saint-Lambert –plein in Luik: vier doden en 123 gewonden. Belgische media vermoeden dat de 33-jarige man handelde als een kat in het nauw, maar zijn zelfmoordmissie wel daags voor het bloedbad plande.

Foto van Nordine Amrani, de dader van de aanslag in Luik

Nordine Amrani was een draaideurcrimineel. Zoveel is intussen wel duidelijk. Maar dat verklaart nog niet de dodelijke geweldsuitbarsting gistermiddag op het Saint-Lambert–plein in Luik: een zelfmoord, vier dode slachtoffers en 123 gewonden. Belgische media vermoeden dat de 33-jarige man handelde als een kat in het nauw, maar zijn zelfmoordmissie wel daags voor het bloedbad plande.

Misschien zit in de oproep voor een verhoor over een zedenzaak wel een deel van de verklaring, vermoedt De Standaard. “Voor Amrani stond er veel op het spel. Als politie en parket oordeelden dat de aanwijzingen tegen hem sterk genoeg waren, moest hij terug naar de gevangenis.” Hij zou dan de rest van een eerdere straf en de nieuwe straf moeten uitzitten. Details over de zedenzaak wil advocaat Jean-François Dister vooralsnog niet kwijt, maar volgens hem was Amrani er heel zenuwachtig over.

In 2007 vond de politie bij Amrani 2.800 cannabisplanten, 9.500 wapenonderdelen en een tiental zware schietijzers. Hij kreeg in 2008 vijf jaar cel voor de plantage (wegens een juridische onvolkomenheid niet voor de wapens) en werd in oktober 2010, onder voorwaarden, vrijgelaten. De wapens zijn destijds in beslag gevonden. Een vervroegde vrijlating is overigens gebruikelijk, maar nu wel een discussiepunt: waarom niet de hele straf laten uitzitten? In een crisisoverleg vanochtend, zo schrijft de Gazet van Antwerpen, heeft de regering besloten draaideuren beter te monitoren.

‘Het was altijd de schuld van de ander’
Los van de zedenzaak, bleek Amrani mogelijk nog iets op zijn geweten te hebben. Een moord of doodslag, wellicht. Vanochtend werd bekend dat het ontzielde lichaam van een 45-jarige vrouw uit Vottem is ontdekt in zijn loods . “Ze was schoonmaakster bij de buurvrouw van Amrani”, schrijft De Morgen. “Hij zou haar gisterochtend hebben binnengelokt onder het voorwendsel dat hij werk had voor haar. Daarna zou hij haar hebben aangevallen en gedood. Een lijkschouwing moet uitwijzen of ze ook verkracht werd.”

Franstalige kranten zeggen aanwijzingen te hebben voor een geplande zelfmoordmissie. De avond ervoor zou Amrani een grote geldsom hebben overgeschreven naar de rekening van zijn vrouw Marie-Hélène, met de mededeling “Je t’aime mon amour. Bonne chance!“. Een bericht dat overigens niet wordt bevestigd door Daniele Reynders, de officier van Justitie in Luik. De volgende ochtend ging Amrani niet zoals anders om zes uur ‘s ochtends de deur uit, maar stopte hij rond tien uur zijn rugzak vol met granaten. Met deze explosieven en een FAL-machinegeweer verliet hij zijn appartement op de vierde verdieping aan de Rue de Campine in Luik.

Mogelijk kan partner Marie-Hélène, een thuisverpleegster, meer vertellen over wat er in het hoofd van haar man afspeelde. De Brusselse strafadvocaat Didier de Quévy kon daarin De Standaard nu al wat oververtellen. “Hij voelde zich geflikt in die drugszaak. Hij was boos de op de hele wereld. Het was nooit zijn schuld, altijd die van een ander.” Een andere advocaat, Jean-Dominique Franchimont, noemde zijn cliënt een “verongelijkt mens”.

‘Als hij kwaad werd, leek hij als bezeten’
De verklaringen van buren lopen uiteen. Amrani en zijn vrouw zouden regelmatig ruzie maken, en toen eens gevraagd werd of het iets zachter kon, zou Amrani uit wraak zijn behoefte hebben gedaan voor iemands deur. “Als hij kwaad werd, leek hij als bezeten”, zegt een buurvrouw tegen Het Laatste Nieuws.

Andere buren verklaren in De Standaard dat het allemaal een beetje beter leek te gaan. “Ze werkten nu zelfs allebei.” France Hendrichs, één van de weinige buren die wel met een naam in de krant wil, zegt in Het Nieuwsblad dat ze vlak na Amrani´s vrijlating “met de schrik om het hart” leefde. “Maar we dachten na verloop van tijd dat ze allebei hun leven gebeterd hadden. Ze waren vriendelijk en gingen allebei werken. Hij vertrok elke dag om 6 uur in zijn witte bestelwagen en kwam pas ‘s avonds laat terug. We dachten dat hij in de bouw werkte.”

De autoriteiten benadrukken dat er geen verbanden met terroristische organisaties zijn. Ook wijst niets erop dat Amrani een politiek of religieus doel zou hebben. Zelfs van een psychische stoornis is nog niets bekend. Petra de Koning, correspondent te Brussel, schrijft vanmiddag in NRC Handelsblad dat Amrani’s strafblad bestond uit wel zeker twintig feiten, ook zedenmisdrijven. Straffen die hem van woede deden koken. Een crimineel bij wie de stoppen doorsloegen: met dat beeld moet België het voorlopig doen.

Eerder in deze serie:
Laat aanslagplegers zoals die in Luik roemloos ten onder gaan
Belgische overheid adviseert slachtoffers over media-aandacht
Wees niet bang. De samenleving is veiliger dan ooit
Wie diagnosticeren we nu eigenlijk: Breivik of de samenleving?
FBI jaagt op zonderlingen als Jared Loughner
Dwing ontspoorde student tot psychotherapie
Dreigers moorden niet en moordenaars dreigen niet