Spektakelzelfmoord in Luik

Was er tevoren reden om de Luikse kerstmarkt op het Place Saint Lambert onder scherp toezicht te plaatsen? Had men deze dader kunnen signaleren? Dergelijke vragen dringen zich na de moordpartij in België op. Had dit op enigerlei wijze voorkomen kunnen worden?

Gisteren wierp ex-gedetineerde Nordine Amrani, inwoner van Luik, zonder aanleiding een aantal handgranaten in het publiek en vuurde een salvo uit een snelvuurwapen. Die ochtend bleek hij onopgemerkt de hulp van de buren te hebben vermoord. De man was voorwaardelijk op vrije voeten na een veroordeling wegens wapen- en drugsdelicten. Hij werd die ochtend verwacht op het politiebureau voor een verhoor voor een zedendelict. Na de aanslag pleegde hij zelfmoord.

Amrani liet geen verklaring achter, dus het blijft gissen. Maar het lijkt aannemelijk dat de man met deze spektakeldaad in één moeite met ‘de wereld’ en zichzelf afrekende. Een sensatie(zelf)moordenaar. Een geïsoleerde criminele daad, zonder politieke motieven. Eerder vergelijkbaar met de massamoord in Alphen, door een dader met een psychiatrisch verleden dan met de racistische aanslagen in Florence gisteren op Senegalezen door een extremist. Had de politie van Luik dit kunnen zien aankomen? De dader was immers een bekende van de politie. Een meervoudig pleger van wapen- en drugsdelicten, van beroep lasser, met een passie voor wapens, onder voorwaarden op vrije voeten na tweederde van een celstraf. Iemand die leefde van hennepteelt en wapenverkoop en zich volgens zijn advocaat nerveus toonde over een komend verhoor. Hij mocht eerder de cel uit op voorwaarde dat hij zich ver van wapens en drugs zou houden. Dat was alvast niet gelukt. De politie trof na de daad in zijn woning talloze gedemonteerde vuurwapens aan, vaak van zwaar kaliber.

Dat lijkt de eerste tekortkoming van de staat. Kennelijk ziet de Belgische justitie niet goed toe op de naleving van de voorwaarden. Regelmatige controle van voorwaardelijk vrijgelaten daders had alarmerend kunnen werken. En zou de man weer in de cel hebben doen belanden.

Ook speelt de makkelijke verkrijgbaarheid van wapens in België een rol, in het bijzonder in Luik. Dat is een bekend en al ouder probleem. Vooral zware wapens, deels afkomstig uit de Balkan, zijn in het zware criminele milieu makkelijk voorhanden. Een gewone overval wordt in België niet meer gepleegd met een handvuurwapen, maar veeleer met een kalasjnikov. Dat mag ook de noorderburen zorgen baren. Luik-Maastricht is maar 25 minuten autorijden. De voorlopige les luidt: controleer de naleving van de voorwaarden voor voorlopige vrijlating. En weer zware wapens. Maar dat is, toegegeven, wel makkelijk gezegd.