Wenen in de winter

In Wenen wordt het deze dagen al ruim voor vier uur donker.  De vrolijk verlichte etalages doen er alles aan om de duisternis op een afstand te houden. Kerstinkopen doen is hier een voltijdse baan. En wat voor inkopen! Het is alles bont en glitter. In de etalages en daarvoor.  Er is al heel veel gefilosofeerd over waarom wij kopen. Freud had het geloof ik al over vrouwen die ten prooi vielen aan hun lusten dankzij de verleidingen van de reclame, terwijl mannen rationele consumenten zouden zijn. Nu weten we dat we dat we nog volledig door drift noch door de ratio gedreven worden. Het zij zo.

Ondertussen is het op zijn zachtst gezegd ontregelend om in deze stad van burgerlijke overvloed te praten over honger en andere wereldproblemen (maar het kan nog erger, naast ons in de Hofburg is een conferentie over vrouwen en terrorisme) en in mooie zalen aan te zitten aan galadiners van vele gangen.

Maar was het ook niet Freud die zei dat wij ons ego beschermen door bij het zien van een mooie maar veel te dure jurk te denken: “Ach, die kleur staat me toch niet!” Zo, zegt Freud, beschermen wij ons tegen emotioneel ongemak. Misschien verklaart datzelfde mechanisme wel mijn neiging bij het aanzien van al die overvolle etalages. Het liefste wil ik namelijk helemaal niets meer kopen, ooit.

    • Louise Fresco