Waarom Canada Kyoto echt afwijst

Environment Minister Peter Kent's statement announcing Canada will formally withdraw from the Kyoto protocol on climate change is pictured as he speaks on Parliament Hill in Ottawa December 12, 2011. REUTERS/Chris Wattie (CANADA - Tags: POLITICS ENVIRONMENT TPX IMAGES OF THE DAY)

Canada heeft keurig gewacht tot de klimaattop in Durban voorbij was. Maar minister van Milieu Peter Kent was nog maar net terug of hij deed wat iedereen al lang zag aankomen: Canada trekt zich officieel terug uit het Kyoto-protocol. (hier en hier en hier wat Canadese reacties)

Het kon niet anders, maakte Kent duidelijk. Hij zou allerlei totaal onverantwoorde maatregelen hebben moeten nemen om de doelstellingen te halen. En hij had een paar beeldende voorbeelden uitgezocht. Al het autoverkeer (compleet met tractoren, politieauto’s en ambulances) stilleggen bijvoorbeeld. Of in heel Canada de landbouw afschaffen en tegelijkertijd in alle huizen en gebouwen de verwarmingen uitzetten.

Hij vergat een realistischer voorbeeld: stoppen met de zeer vervuilende winning van olie uit teerzanden. Een van de oorzaken waardoor Canada ‘Kyoto’ niet haalt.

Kent legde uit dat het Kyoto-protocol eerder een belemmering is voor goed klimaatbeleid dan een hulp. Met het protocol wordt niet meer dan 15 procent van de wereldwijde uitstoot gedekt. Bovendien doen de echte vervuilers (de VS en China) niet mee. En Canada stopt helemaal niet met het reduceren van zijn CO2-emissies, voegde hij eraan toe, althans niet met de pogingen daartoe.

Het land heeft tenslotte in Kopenhagen beloofd dat het zijn uitstoot in 2020 met 20 procent zal hebben verminderd, ten opzichte van 2006. Wat ongeveer neer schijnt te komen op een reductie met 3 procent ten opzichte van het Kyoto-ijkjaar 1990.

Kent heeft wel een punt. ‘Kyoto’ stelt op zichzelf al niet veel voor en doordat de grootste vervuilers (VS, China en India) niet meedoen is het resultaat uiterst mager. Maar dat kan de hypocrisie achter Kents woorden niet helemaal verhullen. Canada heeft nooit serieus geprobeerd om de uitstoot van broeikasgassen te reduceren. Het gevolg is dat het land in 2012 zijn emissies niet met 6 procent heeft gereduceerd ten opzichte van 1990, zoals afgesproken in Kyoto, maar met meer dan 30 procent heeft laten stijgen.