Oversteken met je rugzak in een vuilniszak

Fotograaf Kadir van Lohuizen (1963) reist in veertig weken van het zuiden van Vuurland, over de Pan-American Highway, naar Alaska. Hij bezoekt de vele migranten die langs de route leven en werken. Deel 14 van een tweewekelijkse rubriek.

Na acht maanden ben ik aan de grens tussen Guatemala en Mexico; de eerste grote barrière voor migranten uit Centraal-Amerika onderweg naar de Verenigde Staten. Normaal gesproken is het niet zozeer de rivier die de barrière vormt als wel de Mexicaanse autoriteiten die, onder druk van Amerika, actief jacht maken op illegale migranten.

Er varen al jaren vlotten heen en weer tussen Guatemala en Mexico die mensen en ook veel goederen vervoeren. Het is allemaal illegaal, maar het wordt oogluikend toegestaan door beide landen, omdat het goed is voor de lokale economie.

Op de dag dat ik aankom, varen de vlotten niet. Er is onenigheid over de route. Een Mexicaanse afneemster van de goederen zou willen dat de vlotten naar een voor haar beter bereikbare plek komen.

Een aantal mannen, duidelijk onderweg naar Amerika, want allen met kleine rugzakjes, staat beteuterd naar de overkant te staren. De rivier staat niet al te hoog, maar stroomt vervaarlijk snel.

In de verte verschijnen drie ander mannen. Ik loop naar ze toe. Ze trekken hun broek uit en pakken hun rugzakje in een een vuilniszak. Wilmer Arias uit Honduras gaat voorop. Hij wil naar Canada, waar hij ooit woonde voor hij gedeporteerd werd. Hij heeft er zijn twee kinderen wonen, die er geboren zijn. Hij heeft er alles voor over om ze te zien.

Reis mee via de app voor de iPad of via www.viapanam.org