Opruimen

Ik ben op weg naar huis. Op de Voorstraat in Utrecht, ter hoogte van de City-bioscoop, ligt midden op het fietspad een enorme hoop paardenpoep. Ik stuur erlangs en zie wat verder de schuldige stapvoets wegsjokken. Ik wil de agent te paard iets naschreeuwen over je rotzooi opruimen en rechtsongelijkheid en zo, maar hij is al te ver weg. Mopperend fiets ik de Wittevrouwenstraat in.

Daar, op het smalle stoepje voor de Letterenbieb, zit een man op z’n knieën. Hij is iets verloren, lijkt het. Dan zie ik de blindengeleidehond én het boterhamzakje om de hand van de man waarmee hij de stoep aftast.

Willem Erné

Ikjes zijn ervaringen en persoonlijke anekdotes vervat in 120 woorden. U kunt zelf een ikje insturen via nrc.nl/ik