Kerst met Simon Rattle

scene uit de film La Danse (2009) FOTO: Cinemien ballet theater theaters toneel symboliek A scene from Frederick Wiseman’s LA DANSE: THE PARIS OPERA BALLET. Courtesy of Zipporah Films.

NTR Podium: Les vêpres siciliennes van Giuseppe VerdiNed. 2, 13.00 - 16.25 uur

December is bij de NTR omgedoopt tot Operamaand. Vier zondagmiddagen zijn ingeruimd voor hoogtepunten van vorig seizoen. Verdi’s ijzersterke Les vêpres siciliennes is de eerste en scenisch minste. Wat bezielde regisseur Christof Loy het 13de eeuwse Palermo te vangen in hel neonlicht? Het weerzien met de stokbrooddildo doet de wenkbrauwen opnieuw rijzen. Geen groter contrast dan met de feestelijke productie van Janáceks Het sluwe vosje: een levend dierenprentenboek vol prachtige stemmen.

De twee seizoenshoogtepunten ontbreken niet. Zoals de complexe enscenering die Stefan Herrheim concipieerde van Tsjaikovski’s Jevgeny Onjegin, folkloristisch vlammend en zielkervend intens gespeeld door het Concertgebouworkest onder Mariss Jansons.

Zelden was een operavoorjaar zo rijk als dit jaar, want het was Sir Simon Rattle die de maand daarvoor het Rotterdams Philharmonisch voorging in de theatraal tamme maar aantrekkelijke productie van Strauss’ Der Rosenkavalier.

Innemend dat de NTR juist deze productie bewaarde voor beide Kerstdagen. Wie met Kerst live naar de opera wil, stuit op het soppend bloederige Orest van Manfred Trojahn. Zulke ellende ontbreekt in Der Rosenkavalier. Strauss excelleert in milde melancholie en Rattle zich meester toont in het schakelen tussen schmieren en lyrisch fijnspinnen. Dezelfde voorstelling was ook vehikel voor het droomdebuut van mezzo Karin Strobos én voor keizerin aller Strauss-sopranen Anne Schwanewilms, onvergetelijk in de aria Die Zeit, die ist ein Sonderbar ding. Zo is het. Als iemand zo zingt, staat de tijd even stil.

Mischa Spel

    • Mischa Spel