Groen en vierkant

Na lpg en aardgas is er nu ook het nóg schonere groen gas als brandstof. De proef op de som in een Fiat Doblo.

fotografie Lars van den Brink, onderwerp: Fiat Doblo gefotografeerd bij Automobielbedrijf Van der Wal B.V. op de foto Directeur Dirk van der Wal

‘Gas is om op te koken’ was altijd het adagium van autoliefhebbers, zodra het over rijden op gas ging. Dat betrof dan lpg, een restproduct uit olieraffinaderijen dat prima geschikt bleek om auto’s op te laten rijden. Lastig was dat de halve kofferruimte teloor ging aan de vaak immense gastank, maar lpg kostte maar een paar kwartjes per liter en wie veel reed had de extra belastingkosten er al snel uit. Nadeel was wel dat de motor wat minder presteerde en soms de hogere druk in de cilinderkop niet aankon; dat was precies waarom liefhebbers niets moesten hebben van autogas.

Inmiddels is, mede onder druk van de strenger wordende milieueisen, het gaspalet nogal uitgebreid. Op de mededeling ‘ik rij op gas’ volgt al snel de vraag: ‘welk gas?’ Naast het aloude lpg is er immers inmiddels een toenemend aantal auto’s dat op aardgas rijdt en daar is nu ook groen gas bij gekomen. De Fiat Doblo op deze pagina weet daar weg mee en ik wilde wel eens meemaken hoe dat in de praktijk uitpakt. Groen gas geldt als de duurzame variant van aardgas omdat het goed beschouwd om biogas gaat, opgewaardeerd naar aardgaskwaliteit. Groen gas wordt schoon geproduceerd (uit zo’n beetje de inhoud van uw groene gft-bak, rivierslib en koemest) en is derhalve hernieuwbaar.

Probleem is dat het nog niet overal te krijgen is. Dat is zacht uitgedrukt; er zijn zo’n honderd tankstations in het land die groen gas leveren en ik had het geluk dat op slechts vijf kilometer van mijn woonplaats er eentje te vinden is. In de week dat ik de Fiat Doblo testte ben ik goede vrienden geworden met de pomphouder, want ik frequenteerde zijn bedrijf vrijwel dagelijks. Fiat geeft voor de Doblo een actieradius op van zo’n 330 kilometer op groen gas, plus nog zo’n 300 kilometer op benzine. Dat laatste is echter een academisch gegeven, je koopt geen auto die geschikt is voor groen gas (90 cent per kilo) om vervolgens veelvuldig op benzine te rijden (à 1,72 euro per liter). Ik heb zo veel mogelijk op groen gas gereden, maar ontdekte dat telkens na zo’n 200 kilometer de (gas)tank alweer leeg was. De auto schakelt dan onmerkbaar over op benzine, maar zoals gezegd was dat niet de bedoeling.

Tanken is redelijk eenvoudig, maar blijkt afhankelijk van de druk op het gasnet. Als er (zoals mij overkwam) even tevoren een grote vuilniswagen groen gas is komen tanken, gaat er opeens nog maar 15 kilo in de Fiat, terwijl hij bij een eerdere tankbeurt ruim 18 kilo innam. Dat doet de actieradius nog verder afnemen. Afrekenen is daarentegen weer goed voor een glimlach: een volle tank voor 13,80 euro. Wat verbruik betreft kwam ik uit op een niet echt zuinige 1 op 11,8, maar hier doet zich het vierkante profiel van de Doblo gevoelen; de luchtweerstand van de als een blokhut vormgegeven auto is indrukwekkend.

Bestelwagen

Met het woord ‘vierkant’ is ook het karakter van de Doblo treffend geschetst. Het is vooral een ruime auto, met dank aan zijn utilitaire stamvader: een bestelwagen. Raffinement is de auto vreemd, de versnellingsbak wil af en toe maar slecht in z’n één en de sprint naar 100 km/uur duurt zestien seconden. Praktisch is het allemaal wel: een standaard bagageruime van bijna 800 liter (en drieduizend liter maximaal) doet gezinnen watertanden. Twee fietsen kunnen zonder veel problemen binnenin mee, gewoon rechtop. Dan houdt de achterbank nog twee zitplaatsen over. In en om het dashboard en in de portierbakken is voldoende opbergruimte voor kleinere zaken en de beide schuifdeuren zijn een zegen in nauwe parkeergarages. Overigens dienen parkeergarages omzichtig te worden benaderd. De Doblo is 1,85 meter hoog en sommige garages hebben plafonds daaromtrent. Wel een voordeel: de enorme achterdeur zwaait dermate hoog open dat je er met het hele gezin onder kunt barbecuen.

    • Guus Peters