Britten zijn bezorgd dat ze door veto aan macht inboeten

De Britse premier David Cameron heeft met zijn veto tijdens de EU- top gehandeld „in het nationaal belang”. Niet iedereen is er gerust op dat het de beste keuze was.

De Britten geïsoleerd? Nee hoor. „We zijn net zo geïsoleerd als iemand die weigerde aan boord te gaan van de Titanic voordat die uitvoer”, was het gisteren overal geciteerde commentaar van econoom Terry Smith. Er staat immers niets in het nieuwe EU-verdrag dat zal garanderen dat de euro zal overleven, en de verregaande reguleringsmaatregelen waren slechts een poging van de Fransen en Duitsers om de Londense City te koeioneren.

Het zijn reacties die de Britten graag horen. Want enige bezorgdheid over het veto van premier David Cameron is er wel degelijk, al bleek dat gisteren niet meteen. Want hoewel de indruk bestaat dat Cameron geen keuze had, en deze uitkomst „in het nationaal belang” is en goed voor de financiële sector, toch bestaat de vrees om af te drijven van de grootste handelspartners en aan macht in te boeten.

Zelfs vicepremier Nick Clegg, die vooraf was ingelicht over Camerons veto en ermee zou hebben ingestemd, zei gisteren dat „eurosceptici die zich nu in de handen wrijven over de uitkomst van deze top, moeten oppassen wat ze wensen”. „Er bestaat duidelijk het risico van een Europa van twee snelheden, waarin de Britse positie verder gemarginaliseerd kan worden.” Hij riep op om toch vooral de „inspanningen te verdubbelen” om er voor te zorgen dat het Verenigd Koninkrijk aanwezig blijft „bij alle grote economische discussies waarvan miljoenen banen in dit land afhankelijk zijn”.

Oppositieleider Ed Miliband was feller in zijn kritiek: „Dit is een verschrikkelijke uitkomst voor het Verenigd Koninkrijk. We zullen nu buitengesloten worden van alle belangrijke economische beslissingen die ons land zullen raken.” Hij vindt dat premier de onderhandelingen „spectaculair” heeft laten mislukken. „Hij heeft maanden niet zozeer het nationale belang gepromoot, als wel geprobeerd een tweedeling in zijn eigen partij te voorkomen.”

In de City was men wel tevreden. „De premier heeft helemaal gelijk dat hij het Britse belang binnen Europa verdedigt. Een belasting op financiële transacties zou rampzalige gevolgen hebben gehad, niet alleen voor het Verenigd Koninkrijk, maar voor heel Europa”, zei Xavier Rolet, bestuursvoorzitter van de London Stock Exchange.

Ook Stuart Fraser, bestuursvoorzitter van de City of London Corportation, was opgelucht: „Volgens de eigen schatting van de Europese Commissie zou van de 57 miljard euro die zou zijn opgehaald, 40 miljard uit het VK komen. En de Commissie benadrukte dat tussen de 70 en 90 procent van alle derivatenhandel naar buiten de EU zou verhuizen.”

Maar niemand durfde gisteren een antwoord te geven op de vraag of Cameron echt bereikt dat de City uitgezonderd blijft van verdere regulering. In theorie zullen besluiten over financiële regulering, net als die over de interne markt, alleen door de 27 worden genomen. Cameron zei gisteren dat de Nederlandse premier Rutte hem heeft beloofd daarvoor te zullen zorgen.

Critici wijzen er echter op dat de 17-pluslanden eigen vergaderingen zullen houden, en daar bijvoorbeeld over regulering van de banken kunnen spreken. Daar zullen wel de piketpaaltjes worden geslagen. Voor de Britten wordt het dan moeilijker bondgenoten te vinden om regulering tegen te houden. En een blok van 26 kan Britse bezwaren met gemak wegstemmen.