Astaire zingt Gershwin

Astaire and Rogers Sing George and Ira Gerswin / A Damsel in DistressBBC 2, 13.25 – 15.15 uur

Zouden de juryleden van The Voice of Holland hun stoelen omdraaien als Fred Astaire zijn opwachting in het programma maakte? Het valt te bezien. Zijn stem was licht, zijn bereik niet denderend. En toch. Zijn muzikaliteit lijkt aangeboren, net als zijn danstalent – de hoofdreden waarom Astaire nooit vergeten zal worden. Actrice Audrey Hepburn, met wie Astaire te zien was in de musical Funny Face (1957), zei na Astaires dood in 1987: „Zijn dansen was subliem en hiermee stond hij op onbereikbaar niveau. Zijn zingen was bereikbaarder, eenvoudig, direct, maar uniek”.

Astaire heeft een ongetrainde, maar plezierige stem, die je inderdaad het idee geeft dat ook jij zo zou kunnen zingen als hij. Zijn dictie en frasering zijn heel helder en soepel, met een zangstijl die bij uitstek geschikt is om Broadway-liedjes te vertolken. Als een operaster dit probeert, zoals Kiri te Kanawa wel eens deed, klinkt het resultaat zeer onnatuurlijk. Astaire zingt bijna zoals hij spreekt, de overgangen van spreken naar zingen zijn net zo soepel als de overgang tussen bewegen en dansen in zijn dansscènes.

Componisten schreven graag liedjes voor Astaire. Irving Berlin, die muziek schreef voor de Astaire & Rogers-musicals Top Hat, Follow the Fleet en Carefree, noemde Astaire zijn beste vertolker en ook George Gershwin was ingenomen met de manier waarop hij zijn songs over het voetlicht bracht. Voorafgaand aan de musical A Damsel in Distress – met liedjes van Gershwin, zoals het prachtige A Foggy Day en Nice Work If You Can Get It – is hiervan een korte compilatie te zien, met onder meer Let’s Call the Whole Thing Off en They Can’t Take That Away From Me. Een hemels genoegen.

André Waardenburg

    • André Waardenburg