Palmboomscenario

In de Rotterdamse wijk IJsselmonde kun je zover het oog reikt bejaardenflats zien, het soort waar vergeten oma’s rammelen met trommeltjes taai geworden ‘lekkers’ voor de kleinkinderen.

Dit mag de protestgeneratie niet overkomen. Dat stond althans in The New York Times, onder de kop ‘Over ouder wordende babyboomers, en de vraag waar te leven’. Geroemd werd „rock ‘n’ roll housing” in Nederland, op een plek „waar Keith Richards uit een palmboom zou kunnen vallen en wonen”. De gitarist van The Rolling Stones viel tijdens een vakantie op Fiji inderdaad uit een palmboom, waarna hij, toen 62 jaar oud, nog even ging jetskiën.

Waar lág deze fontein der jeugd? In IJsselmonde dus.

Toen hier vijf jaar geleden de seniorenflat Plussenburgh werd opgeleverd, begon architect Arnoud Gelauff zelf in het Amerikaanse architectuurblad Metropolis over Keith Richards: dit gebouw zou doen alsof iedereen gelukkig en gezond is, maar als je tóch iets zou overkomen, uit een palmboom vallend bijvoorbeeld, dan kon je krijgen wat nodig was. Nog steeds komen geïnteresseerden uit de hele wereld kijken.

En het moet gezegd: Plussenburgh staat als een sexy langbenige meid tussen de bejaardenflats. Benieuwd naar de bewoners, loop ik de recreatiezaal in. „The Rolling Stones? Die zijn voor drugsgebruikers”, zegt daar Ger Wieldraaier, 87 jaar oud. Henk van de Polder, voorzitter van de recreatiecommissie, is met 70 de jongste. De andere aanwezigen zijn tussen de 83 en 88 jaar. Zíjn er eigenlijk wel babyboomers in Plussenburgh? Nou, zegt Henk, van de 130 bewoners zijn er maar 30 jonger dan 70 jaar.

We duiken met z’n allen en Gers rollator in de lift en dan laten ze juichend hun riante appartementen zien. Letta Groenendaal (88) heeft een parkiet en bij Ger staat een koffer, want hij reist nog graag naar Oostenrijk. Ze waren kapper, sleepbootkapitein, coupeuse. De huur van ruim 1.000 euro betalen ze graag. Ze hebben alles: bingo, jeu de boules, korfbal, sjoelen, kaarten, koffiedrinken, scrabble en niet te vergeten de paasbrunch.

„Al was ons wel levensbestendig wonen beloofd”, zegt Ger.

„Levenslóópbestendig, Ger”, zegt Letta.

O ja. Het palmboomscenario. Hoe gaat het daarmee?

„Dát”, zegt Henk, „gebeurt in de Meerweide.”

Hij bedoelt het lelijke gebouw dat als een naar oud mannetje tegen een flank van de Plussenburgh schurkt: het verpleeghuis.

Als je wat mankeert, zegt Henk, dan rijden ze je zo de Meerweide in. En dan kom je daar nooit meer uit. Vraag maar aan Riet de Bruin (80). Haar man ging er dit jaar dood. Ze woonden nog maar een paar maanden in hun rock-’n-rollflat.

Tussen de recreatieruimte van Plussenburg en de Meerweide zit een glazen deur. Henk en zijn vrienden hebben die ramen afgeplakt. Want iedere dag zagen ze daar mensen huilen.

    • Margriet Oostveen