O, de deurklink met al zijn microben

Misschien kan je heel goed overweg met louche taxichauffeurs, weet je precies welke tropische geelgevlekte rog eetbaar is of raak je nooit verdwaald in de doolhof-sloppenwijken van Rio de Janeiro. Toch draait het in het dagelijks leven eigenlijk maar om één specifieke levenswijsheid: de doorgronding van het openbare toilet.

Zelf ben ik door schade en schande behoorlijk toilet-wise geworden. Zodra ik een openbaar toilet bezoek, loop ik in mijn hoofd langs de volgende checklist.

1. Kies je hokje zorgvuldig. Er zijn natuurlijk vele statistische onderzoeken gedaan naar de voorkeur van de mens als het gaat om identieke wc-hokjes in een rij, maar eigenlijk geldt hier gewoon één ijzeren, uiterst logische regel: de schimmigste dingen gebeuren in het hokje dat zich het verste van de deur bevindt. Vermijd dat hokje. Negeer een hokje ook als:

-Er een berg van lange slierten wc-papier op de grond ligt. Wat is hier gebeurd? Was de wc verstopt? Had de vorige bezoeker iets op te ruimen? Heeft er een drank- en drugsovergoten mini rave plaatsgevonden, waar de slierten wc-papier zijn gebruikt als geinige feestslingers? Zo ja, hoe groot is dan de kans dat er een tequilaworm onder de berg begraven ligt?

-Er een rare geur hangt. Laten we eerlijk zijn: het is heel erg om ongewild andermans aroma te moeten doorstaan. Het enige wat misschien nog erger is: een volgende bezoeker die vlak na jou het hokje binnenstapt en je nog even snel met een verwijtende blik aankijkt. Niets zo gruwelijk als onverdiende geurschuld.

2. Als het hokje acceptabel is, komt er een volgende stap: controleren of er wc-papier aanwezig is. Mannen zijn met wat schudden en frivool rondzwiepen klaar, maar een vrouw heeft altijd wc-papier nodig. Iedereen die ook wel eens uit wanhoop haar toevlucht heeft gezocht tot verkreukelde bonnetjes uit een handtas, maandverband of het overgebleven ruwe kartonnetje van de closetrol (een dieptepunt in ieder vrouwenleven), weet van welk cruciaal belang dit onderdeel is. Kijk ook naar het volgende:

-Of het zo’n enorme vastgelijmde rol wc-papier is zonder beginnetje, zodat je de velletjes er als een hamster met je nagels af moet krabbelen.

-Of het papier vrijelijk toegankelijk is: in sommige cafés hangt zo’n plastic gevaarte waar je met je arm helemaal naar binnen moet om rond te graaien, zodat je pols langs die venijnig gekartelde plastic opening schuurt.

3. Natuurlijk, naar een openbare wc gaan betekent via een omweg blote bil-op-blote bil contact met een vreemde. Toch weet de geharde toiletganger waar de werkelijke probleempunten zitten: de miljarden bacteriën die de wc-houder, de doorspoelknop en vooral de deurklink bedekken. O, de deurklink, en hoe daar iedere seconde nieuwe microbische en kwaadwillende beschavingen ontstaan. Toilet-wise betekent dus: laat de wc-brilhoesjes zitten – die zijn er immers slechts voor de sier – en wikkel papier om je hand als je het hokje verlaat.

Alleen zo overleef je deze sanitaire safari’s. Hou vol: verlies nooit je scherpte, verlies nooit je instinct, verlies nooit je verlangen naar wc-eend.

Renske de Greef

    • Renske de Greef