'De familie wist dus: daar ligt onze vader'

Wat denkt een burgemeester als hij net gehoord heeft dat in zijn stad een ramp heeft plaatsgevonden?

Kort nadat hij werd geïnformeerd over het schietdrama in Alphen aan den Rijn, zit burgemeester Bas Eenhoorn in de auto vanuit zijn woonplaats Wassenaar: „Je schakelt heel snel”, schrijft hij in het boek Drie minuten..., dat vandaag verschijnt. „Hier kan en mag niks mis gaan. Je beseft onmiddellijk dat je een centrale rol speelt als burgemeester. Dat dit een moment is waarop een burgemeester waar moet maken dat hij burgemeester is. Je kunt linten doorknippen, je kunt vergaderingen leiden, je kunt van alles doen, maar dan komt het erop aan.”

Drie minuten, zo lang duurde de schietpartij in het winkelcentrum de Ridderhof, waar Tristan van der V. (24) op zaterdag 9 april zes mensen doodschoot en vervolgens zelfmoord pleegde. In de ondertitel noemt Eenhoorn zijn boek een persoonlijk relaas. En dat is het. De burgemeester maakt de lezers deelgenoot van zijn twijfels en dilemma’s.

Eenhoorn, officieel waarnemend burgemeester van Alphen, kreeg veel lof voor zijn optreden na de schietpartij. Een belangrijke verklaring daarvoor is volgens hemzelf dat hij zo veel mogelijk en zo snel mogelijk openheid heeft gegeven. Al lukte dat niet altijd. Zo gaat Eenhoorn in zijn boek in op de verontwaardiging van nabestaanden, die pas laat werden geïnformeerd. Eenhoorn zelf raakte ook geïrriteerd, bijvoorbeeld door het gebrek aan informatie. „We hadden eigenlijk totaal geen inzicht. De ziekenhuizen beriepen zich op de privacy van hun patiënten en wilden geen mededelingen doen. Ik vind dat eigenlijk te gek voor woorden.” De bekendmaking van de identiteit van de slachtoffers heeft volgens Eenhoorn veel te lang geduurd.

„Schrijnend” vindt hij de situatie rond het eerste slachtoffer van de schietpartij. „Zijn stoffelijk overschot lag buiten op de parkeerplaats en werd door zijn familie onmiddellijk herkend. De hele familie wist dus: daar ligt onze vader! Vanuit het beleidsteam konden en mochten wij formeel niet zeggen dat het meneer Youssef was, terwijl die informatie bij ons natuurlijk wel was binnengekomen.” De familie werd officieel „pas” ’s avonds laat op de hoogte gesteld, omdat eerst de formele identificatie moest plaatsvinden. „Het is echt een idioot voorbeeld hoe dat dus gaat. De familie weet wie het is, maar als overheid moeten we kennelijk eerst het paspoort tien keer omdraaien om het echt zeker te weten.”