Zwerven door de barre koude van Chicago

Drie personages, Jasper, Meike en Henry, komen om beurten aan het woord in Ik was het niet, de nieuwe roman van de Duits-IJslandse auteur Kristof Magnusson (1976). Of ze nu in IJsland, Chicago of op het Noord-Duitse platteland wonen maakt niets uit. Ze zijn meelijwekkend.

‘Het spijt me.’ Dat laconieke berichtje liet Nick Leeson op zijn werkplek achter. Hij had de Londense Barings Bank de vernieling in geholpen, met foute speculaties en een verlies van 1,3 miljard dollar. Nick Leeson heeft echt bestaan.

De romanfiguur Jasper Lüdemann lijkt een beetje op hem. Ook Jasper is jong, ambitieus en slim. In het hoofdkantoor van Rutherford & Gold, Chicago, heeft de talentvolle trader zijn werkplek. Tot zijn speculaties uit de hand lopen. Dan zegt hij verontschuldigend: ‘Ik was het niet’ – een reactie op Leeson en tevens de titel van het boek. De Duits-IJslandse auteur Kristof Magnusson schreef het al voordat de grote bankencrisis het land van zijn voorouders het faillissement in joeg.

Het Chicago in Ik was het niet heeft iets weg van IJsland. Een barre koude teistert de straten van de stad. Maar ineens belandt de lezer op het Noord-Duitse platteland. Daar maakt hij kennis met Meike Urbanski, de tweede hoofdpersoon. Meike wacht met smart op de nieuwe roman van de enige schrijver die zij nog vertaalt. Wat ze niet weet is dat die schrijver, de derde hoofdpersoon, niet meer schrijven kan. Innerlijke blokkades jagen hem zijn kamer uit en zo zwerft de bestsellerauteur Henry LaMarck door het winterse Chicago, wanhopig op zoek naar inspiratie.

Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Vrijdag 2 december 2011, pagina 12 - 13. U kunt de hele recensie hier lezen.