Mahler op zijn Mahlerst

muziek

klassiekAmsterdam Sinfonietta: The Mahler Album

Een van de beste strijkorkesten is het, Amsterdam Sinfonietta. Bij de komende bezuinigingen gaan ze er niettemin fors op achteruit. Veel is gezegd en geschreven over de disproportionele grootte van de korting op muziekensembles, maar tonen zijn betere advocaten dan woorden. Althans, wanneer er zo excellent en intens wordt gemusiceerd als Amsterdam Sinfonietta in dit Mahlerjaar deed op The Mahler Album, met het Adagietto uit de Vijfde symfonie en het Adagio uit de Tiende symfonie (in bewerking voor strijkorkest) naast Mahlers bewerking van Beethovens intieme Quartetto Serioso.

De wenselijkheid van zo’n vergrote bezetting is een kwestie van smaak, maar Mahler slaagde er zonder meer in om intimiteit te behouden en reliëf toe te voegen. In de enerverende, al even compromisloos gespeelde bewerking van Mahlers laatste zuchten in het Adagio uit de Tiende, werkt dat anders. Daar vergroot de verkleinde bezetting juist de schrijnende werking, en wordt hier toch al omnipresente gevoel van ondraaglijkheid (Zoals Mahlerkenner en -bewerker Deryck Cooke zei: ´Dit is te veel, ik heb een borrel nodig’) bijna echt onaanvaardbaar. Hyper-Mahleriaans en prachtig gespeeld.

Mischa Spel

    • Mischa Spel