'Glenn Gould is een vriend geworden'

Maria Goos (55) is toneelschrijver en regisseur. Van haar stuk Doek! gaat op 11 december in Berlijn de Duitse versie in première.

Expositie

Sluijters

„Een fantastische overzichtstentoonstelling in het Singer Museum in Laren van het werk van Jan Sluijters (1881-1957). Ik houd erg van zijn impressionistische schilderstijl, het doet mij denken aan Kees van Dongen – ik hoop niet dat ik daar iemand mee beledig. Vooral de portretten zijn prachtig: heel erg sterk in kleur, erg expressief en heel dicht op het gezicht. Er schuilt ook iets romantisch in: ze zijn geposeerd maar tegelijkertijd heel theatraal. Ik zie te weinig beeldende kunst, helaas. Maar als er een expositie uit deze periode is, ga ik altijd. Er is veel moois te zien nu in Amsterdam, zo wil ik ook nog graag naar de Rubens-expositie in de Hermitage.”

MuziekGlenn Gould

„Ik luister elke dag tijdens het wandelen Glenn Gould die Bach speelt, de Goldbergvariaties en de pianoconcerten. Als je een musicus zo vaak hoort, wordt hij een goede vriend. Gould laat zich ook kennen: dat je hem hoort ademen en zuchten, dat hij vaak met de muziek meeneuriet, dat is ontzettend leuk. Wie dat ook doet is Pablo Casals, dé Bach-cellist. Maar ik ben onlangs ook gevallen voor Sly and the family Stone, snoeiharde, superstrakke funkmuziek.”

VoorstellingIn ongenade

„Vanavond ga ik naar de voorstelling In ongenade, naar de roman van J.M. Coetzee door Toneelgroep Amsterdam. Het boek vond ik fenomenaal, dus ik ben benieuwd: ik verwacht een sterk tekstgerichte, cerebrale voorstelling. Ik denk dat Gijs Scholten van Aschat het in de hoofdrol fenomenaal doet. Ik ken hem al heel lang, en bewonder hem nog steeds. Hij is ijzersterk in tekstoverdracht; heel zuiver en helder. Tegelijk hangt er altijd iets mysterieus om hem heen, alsof hij iets van zijn personage niet weggeeft. Zo blijft er altijd iets ongezegd, dat is mooi.”

    • Herien Wensink