Leermoment of fatale flater?

Door het gelijkspel verkleinde Nederland de kansen op een finaleplaats in de Champions Trophy.

De bondscoach denkt dat zijn team leert van het duel.

Robert Van Der Horst of the Netherlands is injured during a third round match between New Zealand and Netherlands at the men's hockey Champions Trophy in Auckland on December 6, 2011. New Zealand drew with the Netherlands 3-3. AFP PHOTO / Michael BRADLEY AFP

Hoe duur zal dit onnodig gelijkspel straks zijn aan de eindstreep? De Nederlandse hockeyers hebben zich gisteren als groepswinnaar geplaatst voor de finalepoule van de Champions Trophy in Nieuw-Zeeland. Maar de ploeg van bondscoach Paul van Ass bewees zichzelf én Duitsland een slechte dienst door in het laatste groepsduel tegen het thuisland een 3-0 voorsprong uit handen te geven.

Dankzij het zwaarbevochten 3-3 gelijkspel plaatste Nieuw-Zeeland zich ten koste van Duitsland voor de finalepoule. Dat klinkt aantrekkelijk, maar gevolg is wel dat Nederland nu het resultaat tegen Nieuw-Zeeland ‘meeneemt’ naar de volgende ronde en niet de drie punten van maandag tegen Duitsland. Want alleen het behaalde resultaat tegen de ploeg die doorgaat naar de finalepoule blijft staan. Met zware wedstrijden tegen Australië en Spanje voor de boeg zijn dat twee kostbare punten die Nederland morste op weg naar de finale. Bovendien speelt Nederland niet meer tegen de zwakste van de vier: Nieuw-Zeeland. Spanje en Argentinië doen dat nog wel.

Het toestaan van drie tegentreffers in het laatste kwartier kan dan ook niet uitgelegd worden als de vereffening van een rekening uit 2006. Op het WK in Mönchengladbach speelden Duitsland en Zuid-Korea dat jaar 0-0 tegen elkaar, waardoor Nederland plaatsing voor de halve finales misliep. Nu hebben de Duitsers het nakijken, maar die kunnen hun Nederlandse en Nieuw-Zeelandse collega’s niet van een salonremise verdenken. Daarvoor zijn de nadelige gevolgen van het gelijkspel te groot voor Nederland.

Maar waarom dan toch die tevredenheid van bondscoach Van Ass na de wedstrijd? Of liever gezegd, de gelatenheid van de zelden kribbige bondscoach. Is hij niet razend na deze ineenstorting van zijn team die hem de finale kan kosten?

Van Ass, aan de telefoon vanuit Auckland, wuift het allemaal weg. „Ik zit daar heel anders in. Niemand valt iets te verwijten, iedereen speelde naar eer en geweten. We speelden vijftig minuten fantastisch. Maar onder druk van het opportunisme van Nieuw-Zeeland gingen we fouten maken. Mag dat? Nee, maar het gebeurt niet op een of ander rottoernooi. Dit zijn toplanden.”

Ook tijdens het teampraatje direct na de wedstrijd verhief hij zijn stem geen moment. Dit hoort erbij en we zijn door, was de boodschap. „We zijn niet begraven”, zegt Van Ass. „We zijn in een sterke poule als groepshoofd doorgegaan. En we gaan nu gewoon alles winnen.”

Maar de defensieve uitglijders van het Nederlands team die maandag na de wedstrijd tegen Duitsland door Van Ass „niet structureel” werden genoemd, beginnen wel symptomatisch te worden. „We hebben moeite met het uithockeyen van topwedstrijden. Daar moeten we iets mee”, beseft Van Ass. „Voor nu is het mooi dat ons weer zo’n moment is aangeboden waarmee je aan het werk kan.”

Nederland begon gisteren aan de laatste groepswedstrijd in de wetenschap dat het al geplaatst was voor de volgende ronde. Nieuw-Zeeland kon in de eerste helft niet meekomen met Nederland. Billy Bakker maakte kort voor rust de 1-0 na een fraaie individuele actie waarbij hij routinier Dean Couzins doldraaide. Jeroen Hertzberger scoorde een minuut later met een diagonale forehandslag in de verre bovenhoek, op aangeven van de opgekomen back Tim Jenniskens. In de tweede helft benutte Taeke Taekema de enige strafcorner.

Nieuw-Zeeland leek verslagen maar kwam door onoplettendheid achterin bij Nederland binnen een minuut terug tot 3-2. In de slotfase, waarin de Nieuw-Zeelandse bondscoach Shane McLeod zijn doelman Kyle Pontifex wisselde voor een veldspeler, werd het opportunisme van het gastland beloond. Couzins benutte een strafbal die Nieuw-Zeeland kreeg na een succesvol beroep op de videoarbiter.

Door het onnodige gelijkspel mag Nederland in Auckland waarschijnlijk geen van de drie resterende wedstrijden (inclusief de finale) meer verliezen. Als de nationale ploeg nu weer onder de druk van een groot toernooi bezwijkt – de laatste toernooiwinsten waren in 2007 – dan hoeft het team op de Olympische Spelen in Londen ook op weinig te rekenen. Dat althans is het credo van Van Ass. Die moet binnen een week iets verzinnen om zich geloofwaardig onder die stelling uit te praten. Of natuurlijk gewoon die trofee pakken.