Glimlach als geheim wapen

Theater

Meneer Ibrahim en de bloemen van de Koran door De Nieuw Amsterdam. Gezien: 3/12 Frascati, A’dam. Te zien t/m 29/2. ****

De jongen van Joodse afkomst die Mozes heet, schommelt graag. De schommel tilt hem omhoog uit zijn treurige leven in de Parijse Rue de Bleue. Zijn vader is werkeloos, moeder depressief. Verderop woont de Arabische kruidenier Meneer Ibrahim. Zijn geheime wapen is de glimlach. Hij put hoop uit de Koran en leert Mozes die stille lach.

In de regie van Erik Vos krijgt dit verhaal, gebaseerd op het boek Meneer Ibrahim en de bloemen van de Koran van Eric-Emmanuel Schmitt, een bevrijdende lichtheid. Sabri Saad El Hamus als Ibrahim geeft prachtig weer hoe een glimlach smeulende conflicten, als tussen de islam en het Jodendom, kan bezweren.

Tim Linde acteert in de rol van de jongen los en soepel, met ingehouden emoties. Nu eens vertellend, dan in dialoog met Saad El Hamus komt Linde steeds dichter bij het wezen van deze vriendschap: de jongeman vraagt de oudere man zijn levenswijsheid met hem te delen. Meneer Ibrahim raakt op zijn beurt gecharmeerd van Mozes’ jeugdige elan.

Dankzij de beeldende taal van Schmitt en het spel van de acteurs wordt een gezamenlijke autotocht een theatrale road movie. De culturele verschillen vallen weg. Er gebeurt iets dat zeldzaam is: de toeschouwer raakt ook geïnspireerd door Meneer Ibrahims lichtheid en glimlach.