Multiculti, geen drama

West Side StoriesNed. 2, 15.00-15.25 uur

Straatbarbecue in Slotermeer. Tentje tegen de flat aan, de accordeon speelt Aan de Amsterdamse grachten voor bewoners uit alle windstreken. Aanstichters zijn Cor en zijn Marokkaanse buurman Ali. Ze zorgen voor bloemen op straat, werken aan een voetbalveldje en spreken iemand er op aan als hij een blikje op straat gooit.

De Peruaans-Nederlandse filmmaker Heddy Honigmann reisde de wereld rond voor documentaires als O Amor Natural (seks en poëzie), Crazy (soldatentrauma’s) en Forever (grafbezoekers). Voor West Side Stories blijft ze in haar eigen buurt in Amsterdam-West. De buurt is berucht om de straatterreur van Marokkaanse jongens en ander migratieleed. In de serie spelen dat echter een rol in de schaduw. Honigmann wil de goede tegenkrachten laten zien: de voorbeeldige buurtbewoners, rolmodellen van de multiculturele samenleving Zij wil ons tonen dat het wél kan werken, dat het geen drama hoeft te zijn.

In vier delen van 25 minuten volgt Honigmann steeds vriendenparen: Turkse kassameisjes die naar de Politieacademie willen en bouwkunde gaan studeren in Delft, vrijwilligers van het Amsterdams Buurvrouwen Contact, en de Marokkaanse alleenstaande Saliha die steun vindt bij buurman Theo.

Typerend voor Honigmanns werk: mensen laten zien in moeilijke omstandigheden, die er samen toch iets van maken. Inspirerend en warm.

Maar dit keer ook saai. Misschien omdat we van die moeilijkheden zo weinig te zien krijgen. En omdat de goede buurtvader bijna net zo’n cliché is als de Marokkaanse straatrover. Lovenswaardig dat Honigmann voorbij het multiculturele drama wil kijken, maar enig drama heb je toch wel nodig.

Wilfred Takken