Kwispelend staat Pip voor me, fazant in de bek

Bjorn van der Veen is voorzitter van de Junior Jagers Drenthe. Een paar keer per week gaat hij op jacht met zijn Vizsla draadhaar Pip. „Pang! Een jonge rekelvos. Wat een mazzel!”

Nederland - Drouwenerveen - Drenthe - 24-11-2011 Bjorn van der Veen ( junior ) jager met een van zijn jachthonden. Foto: Sake Elzinga

Donderdag 24 November

Het tuinseizoen loopt op haar einde, tijd voor functioneringsgesprekken en stagebeoordelingen. De hele dag op kantoor, met daarna een bestuursvergadering van de Koninklijke Nederlandse Jagers Vereniging (KNJV), gewest Drenthe. Zwaartepunt ligt bij het onderzoek naar roofvogelvervolging en het uitzetten van tamme fazanten. Tamme fazanten uitzetten om ze, na vergiftiging van de concurrerende roofdieren, te bejagen. Als individuele jagers balen we enorm van deze wantoestanden. Gelukkig blijkt uit de media dat niet alle jagers over één kam worden geschoren.

Vrijdag

Een drukke dag. Ik heb meerdere afspraken met klanten en een vergadering in Groningen. Zo zijn we druk met de voorbereiding van het 50e Indoor Concours Hippique in het Groningse Zuidbroek, waar we de beplanting voor de piste, tribunes en ontvangsthal leveren. Vanaf 22 december trekt dit evenement twee weken een flink aantal internationale topruiters en -amazones en een nog groter aantal bezoekers. Ik heb niks met paarden, maar vind het sfeertje geweldig. En de gezelligheid, drukte en stress zorgen voor een grote uitdaging. Tot mijn verbazing ben ik om drie uur klaar. Ik haal nog snel de hond, voor een loopje door mijn jachtveld. Om half vier stap ik met het geweer over de arm door een lang perceel groenbemester, totdat Pip aangeeft dat ze een fazant ruikt. Een dikke haan vliegt uit de dekking, die na het schot in een keurige parabool terugvalt tussen de brandnetels. Kwispelstaartend staat de draadhaar Vizsla voor me, een kleurige fazant in de bek. Braaf geapporteerd! Na een uurtje besluit ik om een grote boog te maken, en onder de wind wandel ik terug naar de auto. Opeens trekt Pip de groenbemester in en staat als een blok, de nekharen overeind. Pang! Op het schot buitelt de rode vrijbuiter en enigszins gereserveerd stelt mijn trouwe viervoeter de jonge rekelvos ter hand. Wat een ongekende mazzel, soms heb je van die dagen!

Zaterdag

Om zeven uur snel naar de zaak, om twee bestellingen klaar te zetten en mijn mail te checken. Yes! Toch de opdracht gekregen om die grote tuin aan te leggen, komend voorjaar. We onderhandelen al lang met deze klant, echter de knoop kon pas doorgehakt worden als men het samen eens kon worden over de terrastegels van natuursteen. Dat is gelukt. Mijn dag kan niet beter beginnen! Ik ben vandaag uitgenodigd door mijn maat, om te komen jagen in Gieten. Om half tien drinken we in de door ons gebouwde jachthut een kop koffie. Ik kreeg van thuis een bakblik mee, afgedekt met aluminiumfolie, en de boodschap om dit pas tijdens de koffie te openen. Tot onze vreugde bevat het blik cupcakes waarop met grote suikerletters de jagersgroet ‘Waidmannsheil’ te lezen was. Het zijn de kleine dingen, die enorm worden gewaardeerd! Een heerlijke dag, met kwinkslagen over en weer. Veel wild gezien, één haas geschoten. Terug in de hut hebben we gezellig geborreld en sterke verhalen verteld, jagerslatijn van de bovenste plank.

Zondag

De zondag is een dag van ontspanning en relaxen. Lekker uitslapen, tot acht uur, dan begint onze teckel te jengelen dat hij naar buiten wil. Het is winderig maar niet koud, een boswandeling zal er wel in zitten vanmiddag. Na het ontbijt naar de garage, waar ik de fazant van vrijdag panklaar zal maken. Vanavond komen vrienden eten en ik heb ze fazant beloofd. Dat betekent de hele dag lekker rommelen in de keuken, met het mooiste scharrelvlees dat een kok zich kan wensen. Wild, zélf geschoten, geslacht, panklaar gemaakt en bereid, om onder het genot van sterke verhalen en begerige blikken van onze honden heerlijk op te eten.

Maandag

Gisteravond belde Cas, medebestuurslid van de KNJV, met de mededeling dat er weer veel ganzen in zijn jachtveld waren. ‘Morgenvroeg om half 7 rijden we samen naar Sneek’. ’s Ochtends zien we onafgebroken ganzen van hun nachtverblijven naar de akkers en weiden trekken om te fourageren. We schieten kol- en grauwe ganzen, die schade veroorzaken op ingezaaide percelen wintergraan. Een deel van de ganzenborsten zal worden gerookt, heerlijk!

Dinsdag

Op tijd naar kantoor in verband met het opleveren van diverse projecten. Ook de verhuizing van het bedrijf is in volle gang. De hele dag rinkelt de telefoon en als ik om half zes de deur achter me dicht trek, wenste ik héél even dat het weekend zou zijn. Om 20.00 uur heb ik een vergadering van zowel onze Wild Beheer Eenheid als een Algemene Leden Vergadering van Vereniging Het Reewild. Gezien de toenemende aantallen reeën in Drenthe en het daaraan gekoppelde vergunningenbeleid kies ik voor de laatste. Een constructieve bijeenkomst, alle betrokken partijen denken mee over de nieuwe Wet Natuur. Staatssecretaris Bleker pleit voor nóg meer verantwoordelijkheid op regionaal niveau, wat zal leiden tot minder bureaucratie. De jagers zijn gematigd positief over het voorstel, er moet nog veel vergaderd worden.

Woensdag

Om 5 uur rammelt de wekker. Ik ben uitgenodigd door een jachtvriend om deel te nemen aan de jachtdag in Purmerend, waar de gehele Wild Beheer Eenheid samen jaagt. Dit is volgens de navigatie zo’n 220 kilometer rijden, en ik ben zo’n twee en een half uur onderweg. Ik word om uiterlijk half negen verwacht in Het Wapen van Middelie, waar ik mijn maat en de andere ‘westelingen’ zal treffen. Evenals vorig jaar word ik warm en hartelijk ontvangen en smaakt de koffie na heerlijk. Een zonovergoten dag, met veel wild en een geweldig gezelschap. Rond 19.00 uur worden we opnieuw verwacht voor het diner, opgeluisterd door jachthoornblazers. Opnieuw passeert de dag de revue en de benutte en gemiste kansen worden aan tafel nog eens uitvoerig uitgemeten. Rond half 11 breng ik mijn maat naar huis, nemen we afscheid en stuur ik mijn auto richting het noorden. Om klokslag 01.00 uur kom ik onze woonkamer binnen, waar onze hondjes me verwelkomen. Laura ligt al ruim een uur te slapen, ze heeft een drukke dag morgen.

Donderdag 1 december

De laatste werkdag deze week, want morgen vertrek ik met twee vrienden naar Duitsland voor een drukjacht op wilde zwijnen. Eén van onze medewerkers heeft zijn cursus gehaald en trakteert op gebak. Een goed moment om een datum te prikken voor de jaarafsluiting van het bedrijf. Het wordt de laatste vrijdag vóór Kerst. Gezellig met elkaar uit eten, het afgelopen jaar bespreken en de plannen voor 2012 presenteren. Vanavond breng ik naar traditie een haas naar mijn ‘oude’ leermeester in de jacht, zodat ook daar met Kerst wild kan worden gegeten. De jacht is voor mij net als het ondernemerschap: we oogsten de rente, en laten het kapitaal in stand!

    • Bjorn van der Veen