Eis een doggybag

Ivo Weyel wil in restaurants de restjes mee naar huis nemen. Een oproep aan de lezer.

Mijn disgenoot had me nog zo gewaarschuwd: dat overleeft de gerant niet. Maar ik was on a mission. In deze tijd van schaarste wilde ik wel eens weten hoe het in Europa met de doggybag is gesteld. We mieteren hier liever eten weg dan dat we het mee naar huis nemen voor een morningafter-kliekje, maar misschien dat de tijd nu rijp is om over ons snobisme heen te stappen.

Ik was in het deftig doende restaurant van hotel Les Crayères in Reims. U kent dat type restaurant wel: tafels met rokjes, Louis de Zoveelste stoelen, obers die torentjes van je servet bouwen zodra je naar de wc gaat. Ik vroeg de ober het surplus aan canard à l’orange in een doggybag te doen. Hij trok zijn linkerwenkbrauw op. Ik probeerde het Franse equivalent en vroeg om een emporte-restes, en toen inderdaad, leek het even of hij onderuit zou gaan. Zijn gelaat werd damastwit. Maar het moet gezegd, hij herstelde zich rap, prevelde ‘oui monsieur’ en verdween. Toen ik het restaurant verliet, overhandigde hij me een chique witte draagtas voorzien van het wapen van het restaurant met daarin de resteend. Ik vroeg hem of mijn verzoek gebruikelijk was. Non monsieur, zei hij fijntjes. Hij liep weg en zei geen gedag.

De avond daarop probeerde ik het nogmaals, bij het veel minder chique Café du Palais. De ober keek me aan als ware ik grof vuil. Zware onderhandelingen waren nodig. Hij overlegde met zijn chef, zag ik uit mijn ooghoeken, en daarbij keken ze met dedain mijn kant op. Ik kreeg het uiteindelijk mee in zilverfolie.

Nee, dan Amerika, het land dat de doggybag heeft uitgevonden. Hoe posh of duur het restaurant daar ook is, het is altijd: no problem. Ik heb een hele verzameling prachtige draagtassen uit toprestaurants als Olive’s, Jean Georges en Le Benardin, alle drie in New York, waarin ik door Michelin gelauwerd voedsel mee naar huis nam. Een mens heeft er immers toch voor betaald?

In ons land blijkt zo’n missie redelijk vruchteloos. Restaurantsite Iens.nl onderzocht, samen met Milieu Centraal en bureau voor duurzame ontwikkeling CREM, de aanwezigheid van zo’n hondentas in restaurants. De teller stagneerde bij 275. Daaronder veel eetcafés, tapasbars en Gauchos steakhuizen, maar toch ook enkele voorname gelegenheden als De Librije, Auberge de Kievit, hotel New York, Dudok, Flo en Fifteen.

Laten we ervoor zorgen dat die lijst groeit. Wees de schaamte voorbij. Eis een doggybag en mail uw ervaringen naar: intransit@nrc.nl.

(Wordt vervolgd.)

    • Ivo Weyel