'Diversiteit is voor mij niet zwart-wit'

In 1984 vluchtte Guity Mohebbi (47) uit Iran naar Nederland. Sinds enkele maanden is ze directeur Relatiebeheer bij ProRail. Daarnaast strijdt ze tegen de verharding in de samenleving. „We zijn bang geworden voor elkaar.”

Utrecht 30-11-2011 Levenslessen: Guity Mohebbi Prorail Foto NRC H'Blad Maurice Boyer

Balans tussen werk en privé

„Mijn werk is voor mij ontzettend belangrijk. Ik vind het heerlijk om te werken. Maar ik vind het óók heerlijk om moeder te zijn. Sommige mensen denken dat je een lijn kunt trekken: dit is werk en de rest is privé. Maar het is 2011, dat onderscheid is vervaagd. Ik combineer beide. Dat is een kwestie van organiseren, bewust plannen. En liefde hè. Als je alles wat je doet met liefde doet, geeft dat zoveel energie.”

Moederschap

„Ik heb een dochter van zestien. We gaan heel vaak samen op reis. Niet drie of vier weken, maar regelmatig een weekje of een lang weekend. Die trips staan aan het begin van het jaar al in de agenda. Vroeger moest ik de bestemmingen uitkiezen in de reisgids, tegenwoordig doet zij dat. Onze laatste trip was naar Milaan. Met Kerst en Oud en Nieuw zitten we in Cuba.”

Inspiratiebron

„De Italiaanse schrijfster Oriana Fallaci, die inmiddels helaas is overleden. Ik was twaalf of dertien en woonde nog in Iran toen ik haar boek Brief aan een nooit geboren kind las. Dat vond ik zo indrukwekkend. Ik dacht: als ik ooit een dochter krijg, dan noem ik haar Oriana. En dat heb ik gedaan. Ik beschouw Fallaci als een kritische geest, een vrouw met lef en doorzettingsvermogen. Allemaal eigenschappen die ik, als trotse moeder, terugzie bij mijn eigen Oriana.”

Hoogtepunt

„Ik heb iedere dag wel een hoogtepunt. En een dieptepunt. Het leven is ontzettend dynamisch, dat houdt het ook boeiend.”

Beste advies

„Ik geloof er heilig in dat je alles vanuit je eigen kracht en overtuiging moet doen. Je moet je dingen niet laten overkomen, je moet zelf bewuste keuzes maken. En doe alles wat je doet met volle overtuiging. Het gaat er niet om hoe vaak je valt, het gaat erom dat je weer opstaat.”

Sport

„Dat doe ik dus ook met overtuiging. En daardoor kan ik soms dagen amper lopen van de spierpijn. Ik sport twee of drie keer per week, ik doe aan tae-bo en bootcamp. In de les zitten van die bodybuilders. Die pakken dan de grijze gewichten, de zwaarste. Ha, denk ik dan, als jullie het kunnen, kan ik het ook. Nou, vandaar die spierpijn. Maar ik heb wel veel plezier.”

Geld

„Geld is niet alles. Geld moet samengaan met zingeving in het leven. Wat je van binnen voelt, moet goed zitten. Begrijp me goed hoor, ik ben niet vies van geld. Het maakt het ook mogelijk om mijn persoonlijke doelen te bereiken. Maar ik gebruik mijn geld ook om anderen te helpen. Ik ben niet materialistisch. Mijn huis is heel praktisch ingericht. Heel simpel. Ik heb geen dure schilderijen. Ik beperk me tot nuttige dingen.”

Diversiteit

„Voor mij is diversiteit niet zo zwart-wit. Ik ben een vrouw, een moeder, een schrijfster, een sporter. Diversiteit zit in ieder van ons. Dat moet je eerst doorhebben, dan zie je het. Je moet niet denken in termen als: allochtoon/autochtoon, man/vrouw. Kijk naar de mens.”

Verharding

„Ik vind dat Nederland de laatste jaren is verhard. We zijn bang geworden voor elkaar en durven elkaar niet meer te ontmoeten. Terwijl we juist de verschillen tussen mensen moeten koesteren. Het is de kunst om keer op keer je eigen ‘ik’ te overstijgen.”

Barbara Rijlaarsdam