Carolus tuurde uit het raam

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken eens in de twee weken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen.

Serie Opnieuw, Carolus in het raam Nieuw West Amsterdam

Carolus van Doornen (50), collectieregistrator bij musea en archieven, zat juni 1968 als zevenjarige in het raamkozijn van zijn ouderlijk huis aan de Comeniusstraat in de tuinstad Slotervaart.

„Wáár ik naar keek weet ik niet meer. Mijn vader vroeg me in het raam te gaan zitten. Mijn moeder en oudere broer Herwolt waren er niet bij. Mijn vader was amateurfotograaf. In het weekeinde richtte hij de badcel in als donkere kamer. De foto is een luikje naar mijn kindertijd. Schaatsen op De Sloot beneden. Spelen bij De Heg die daarnaast lag, of op De Dijk aan de overkant. De Zwarte Flat waarin wij woonden, De Witte Flats verderop en de door Aldo van Eyck ontworpen klimrekken, een tijd vol eigennamen met hoofdletters.

Met Herwolt speelde ik vaak binnen. Ik herinner me een zelfgemaakte tekening van een gestileerd Indiaas hoofd die wij achter een plint verstopten om deze ooit terug te vinden. Iets bewaren, voor later, van vroeger. Zo heb ik ook een collectie van voor mij geschreven Sinterklaasgedichten; vanaf 1970. Mogelijk omdat ik niet langer in de Sint geloofde, of omdat ik dat jaar zelf ging meedoen met dichten en surprises maken. Sindsdien bewaar ik de gedichten; een ononderbroken reeks van tijdsbepalingen. Bij herlezen keer ik terug naar toen, net als bij foto’s.

Ik weet van de grootse plannen achter de Westelijke tuinsteden in Amsterdam. Waar, naar mijn mening, het woningcomplex Sloterhof aan de Comeniusstraat er als geslaagd experiment uitspringt. Maar destijds was het gewoon de plek waar ik woonde en gelukkig was. En waarnaar ik soms in gedachten terugkeer. Onlangs las ik in Het leven is vurrukkulluk van Remco Campert een treffende passage. „Niets is voorgoed voorbij, alles gebeurt telkens opnieuw, alleen het lichaam groeit en verandert.” Tenminste, ik heb dit citaat iets aangepast, maar dat is voor mij de essentie.”

Stuur zelf een foto in. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op. Stuur aan: opnieuweenfoto@gmail.com

    • Arthur van den Boogaard