Het ideale anti-Face-bookboek

Hoera, een quizje! Uitgeverij Signatuur nodigt in een hoekje van Facebook uit tot het beantwoorden van vragen over hun boeken. Geklikt. Amper heb ik besloten om te kiezen voor de quiz over Het spel van de engel van Carlos Ruíz Zafón (dat heb ik gelezen) of ik krijg een e-mail: ‘Chantal Foret vindt je activiteit leuk.’ Huh? Wie is Chantal Foret? Hoe weet ze wat ik aan het doen ben? Ga ik deze quiz in het openbaar spelen? Het zal wel moeten, want vluchten kan niet meer: voor je het weet ben je de criticus die zich wel aanmeldde voor een literaire quiz op Facebook, maar die niet durfde te spelen.

Eerste vraag: Boekhandelaar Sempere geeft David Martín in het begin een wereldberoemd boek. Wat is de titel van het boek? Great Expectations, Jane Eyre of The Picture of Dorian Gray? Ik weet het! Dickens! Even later heb ik zeven van de tien vragen goed. (Over het bejubelde Wolf Hall van Hilary Mantel kom ik tot vijf punten, terwijl ik dat niet heb gelezen.) Zo ruk ik op naar de vierde plaats in de totaalstand, op respectabele afstand van een zekere Els Popeye.

Maar toch: wordt alles wat ik doe en lees zo openbaar? Sta ik straks op het Boekenbal tegenover Tom Lanoye die zegt: ‘Ik las op Facebook dat je na drie minuten in slaap viel bij mijn Boekenweekgeschenk.’

Dat mag een angstig voorland van de lezer zijn, het leven van de schrijver is nu al akelig openbaar: uitgeverij Bertram + De Leeuw publiceert dagelijks de Social Media Top 50 van de meest besproken schrijvers. Geen idee hoe ze het berekenen, maar Arie Boomsma staat bovenaan, mede dankzij een twitterlawine die goed wordt samengevat door: ‘Is die Arie Boomsma homo ofzo, gaat hij Filemon op zijn mond nemen.’ (Ook weer gemist, waarschijnlijk omdat ik het boek van Boomsma zat te lezen).

Nummer vijf op de lijst is Adriaan van Dis met het boek Enge dingen, waarvan ik niet wist dat het bestond. Daarin staan afbeeldingen uit oude medische boeken vol misgeboorten op sterk water, parasieten en ander naars, behorend bij een tentoonstelling in Museum Meermanno. Een boek om te lezen onder de lamp met de gordijnen dicht, als niemand kijkt. Om de akeligste plaatjes te ontdekken moet je het ouderwets opensnijden. Het is het ultieme privéboek, het totale anti-Facebook- boek, ontdekt via een sociale-mediahitlijst.

Nu alleen nog besluiten of dat goed of slecht nieuws is.

    • Arjen Fortuin