Vrouwen proeven beter dan mannen

Als ik van iemand wel eens een second opinion accepteer met betrekking tot de kwaliteit van een wijn dan is dat van mijn vrouw. Niet alleen is zij een groot liefhebster - en dientengevolge ook drinkster - zij is tevens een feilloos organoleptisch analytica van het haar voorgezette glas rood, wit of rosé.

Een zweempje kurk? Als ik nog twijfel, brult zij het al door de kamer.
Een wijn die de verre reis niet helemaal goed heeft doorstaan of anderszins niet geheel okselfris is?
‘Heb je niet wat anders openstaan?’ is dan een dienstmededeling die regelmatig in huize Hamersma klinkt. En ook ronduit vies wordt direct geregistreerd en begroet met een diepe zucht: ‘Ah…vieren we vandaag weer eens Wereld Vieze Wijnen Dag?’

Is zij het bewijs dat vrouwen beter kunnen proeven dan mannen? Mevrouw Hamersma is ook maar N=1. Goed proeven en ruiken kan ze in ieder geval wel. Hoe dan ook: volgens onderzoeken die ik heb gelezen zouden vrouwen in ieder geval wel beter moeten kunnen ruiken en proeven dan mannen.

Zo leer ik uit een rapport waarvoor gebruik is gemaakt van FMRI technologie (Functional Magnetic Resonance Imaging) dat binnen de groep ‘super-proevers’ (waarvan wetenschappelijk bewezen is dat zij een bijzonder hoge gevoeligheid voor geuren en smaken hebben) de vrouwen ten opzichte van de mannen dubbel vertegenwoordigd zijn. En binnen die groep weer zijn de vruchtbare vrouwen nog eens gevoeliger voor geuren en smaken dan de overige, zowel mannen als vrouwen.

De onderzoekers veronderstellen overigens dat dit komt door het evolutionaire voordeel dat ontstaan is doordat - heel rolbevestigend - de vrouwen als zij moesten koken, omdat de mannen weer zo nodig moesten jagen, een bijzonder goede neus hebben ontwikkeld voor eventueel aanwezig gif in de te bereiden knollen, paddenstoelen, kruiden en bessen.

Maar er is nog meer bewijs voorhanden. Eerder genoemd FMRI toont via hersenscans aan dat vrouwen hun hersens soms wel tot acht keer intensiever gebruiken als zij aan voedsel ruiken. Zwanger zijn is helemaal een groot pre voor proefsters.

De Engelse supermarktketen Tesco kent een rapport, waarin staat dat vrouwen die in verwachting beter proeven dan wie dan ook. Of de hoofdinkoopster wijn van de eveneens Engelse grootgrutter Somerfield constant zwanger wordt gehouden is overigens onbekend. Wel is bekend dat haar neus en haar smaakpapillen verzekerd zijn voor 10 miljoen pond.

Jaren later heeft een Nederlander die wijnboert in Frankrijk daarmee hier nog eens de pers gehaald. Hij verzekerde in 2008 zijn reukorgaan voor een schamele 5 miljoen euro, maar in zijn geval ging het ook waarschijnlijk louter om de dekking van zijn neus voor publiciteit. Maar dit geheel ter zijde.

In ieder geval kan het toch geen toeval zijn dat de wijninkopers van Albert Heijn, Gall & Gall, Plus, Superunie (waaronder een kleine twintig supermarktformules ‘hangen’) en Hema van het vrouwelijk geslacht zijn?

De wijnverantwoordelijke van laatstgenoemde blijkt overigens nog meer talenten te hebben dan wijn ruiken en proeven: ze kan er over schrijven.

Cisca Breedijk die zeven jaar de wijnen inkocht van ons nationale warenhuis (ze is kortgeleden opgevolgd door –het zal niemand verbazen- wederom een vrouw), heeft net een boek uitgebracht over haar avonturen. In Wie laat ons omfietsen naar de Hema? staan haar persoonlijke verhalen over artisjokken met Rioja, over de Keuringsdienst van Waarde en over hoe ze per jetski naar een proeverij ging. Extra benieuwd ben ik echter naar hoofdstuk 7 dat als titel heeft: Een beetje weinig neus. Het zal toch niet over haar gaan?

    • Harold Hamersma