Trending appèl

Eindelijk weten we waar het mis ging in het onderwijs. Na alle commissies, onderzoeksrapporten en themacongressen is het gif gedetecteerd: pa en ma.

Ouders moeten meer participeren bij het onderwijs. Dat was de grote onthulling van minister Van Bijsterveldt (Onderwijs, CDA) gisteren.

Is dat nu het meest dringende achterstallig onderhoud in die sector? Dat ouders af en toe voorlezen of huiswerk begeleiden? Zo’n „mentaliteitsverandering” is van dezelfde orde als waar EU-president Van Rompuy voor pleitte: dat aandacht voor ‘geluk’ hoger op de politieke agenda komt.

Waarvoor hij trouwens niet bij Mark Rutte moet aankloppen: „De staat is geen geluksmachine.” Evenmin als een ziekenhuis bij ons een gezondheidsmachine is, justitie een veiligheidsmachine of de school een slagingsmachine. Van Bijsterveldt vindt dat ouders zich te veel gedragen als „consument”. Beter onderwijs begint bij henzelf.

Roepen dat ouders meer zelf moeten bijdragen suggereert dat het hun eigen labbekakkerigheid was die het onderwijs heeft verziekt. Het effect is uiteraard dat ouders zich aangevallen voelen en ziedend zijn.

Vermoedelijk was dat precies de bedoeling. Ouderparticipatie zou een aardig onderwerpje kunnen zijn voor een bespiegeling terzijde, een coda, een voetnoot, maar in deze prominente vorm is het een bom. Die zo tamtamrijk lanceren kan niet anders dan een afleidingsmanoeuvre zijn die de aandacht moet afleiden van de werkelijke onderwijswonden.

Opzet geslaagd. Van Bijsterveldts moreel appèl werd meteen trending topic en brandstof voor het radarwerk van columns, cartoons, forums en tv-tafels. Beduidend minder aandacht was er voor de lage lerarensalarissen, het slechte rekenen en spellen, de fraudes, de vervlakking in het wo, de ophokuren, slecht bestuur, overbodig management…

Voor de scholen is het te hopen dat het inderdaad een afleidingsraket is, dat van die „niet-vrijblijvende overeenkomsten” tussen scholen en ouders. Anders kunnen ze weer een extra programma optuigen, met structuren, roosters, administratie.

Ik ken scholen die het contact met de ouders het liefst beperken tot één avond: daar kunnen ze hun ongenoegen spuwen, zodat ze zich de rest van het jaar hopelijk gedeisd houden.

Zoiets moet Van Bijsterveldt ook voor ogen hebben gestaan.

Christiaan Weijts

    • Christiaan Weijts