Noel Gallagher solo met grootse Oasis-hits en duffe nieuwe liedjes

Noel Gallagher, 30/11 Melkweg Amsterdam. ***

Noel Gallagher vond de Melkweg Max maar een klein zaaltje, na de stadions die hij met Oasis bespeelde. „Is dit de huiskamer? Mijne is groter!”

Zijn humor is intact, na de breuk met broer Liam die beiden op het onzekere solopad stuurde. Liams groep Beady Eye heeft de stem en het charisma, Noels High Flying Birds hebben de songschrijver die Oasis tot onbetwiste heerser van de Britpop maakte. Maar apart van elkaar zijn ze minder dan de som der delen.

Als drijvende kracht van Oasis heeft Noel Gallagher het oudste recht om liedjes als Supersonic en Wonderwall te vertolken. Vooral de laatste zong hij gisteren in een onnadrukkelijke, wankele versie die benadrukte dat hij niet voor flamboyant frontman in de wieg is gelegd. Noels debuutalbum High Flying Birds met zijn gelijknamige band bevat tenminste drie Oasiswaardige liedjes, die in hun weelderige instrumentatie lonken naar The Beatles ten tijde van The long and winding road. Op het podium werden het versimpelde rockversies met een zanger die naar lucht hapte en hoge noten niet haalde.

De schizofrene situatie deed zich voor dat Noel Gallagher debuteert met onbeproefd en lang niet altijd sterk materiaal, terwijl hij tussendoor put uit het beste liedjesoeuvre wat de Britpop heeft voortgebracht. Een zanger die zijn concert eindigt met het onweerstaanbare Don’t look back in anger, zou zijn publiek nooit meer mogen vervelen met vullertjes als het monotone AKA… What a life.