Genegeerde Molukkers

De woede is nog niet geweken bij Mathijs Souhoka. In 1951 kwam hij als tweejarige, met 12.500 andere Molukkers, naar Nederland. Tussen 1954 en 1966 woonde hij in Kamp Conrad in het Overijsselse dorp Rouveen. Het voormalige Joodse werkkamp was een van de tientallen woonoorden waar de Molukkers werden ondergebracht. Een ‘tijdelijke’ oplossing voor de 4.000 uit dienst ontslagen KNIL-militairen en hun gezinnen, die na hun strijd aan Nederlandse zijde ongewenst waren in Indonesië.

Vijftig jaar later heeft Souhoka – mooie kop, schilder, musicus – het nog steeds moeilijk met zijn verblijf daar. En dan vooral met de wijze waarop de strenggelovige Rouveners omgingen met de Molukkers: niet. Waarom werden de vreemdelingen genegeerd? Met documentairemaker Geertjan Lassche zoekt Souhoka bij oude dorpsbewoners het antwoord.

„Dat waren we niet gewoon.” „Jullie leefden niet kerkelijk mee.” „We hadden nog nooit een zwarte gezien.” De antwoorden zijn eerlijk en pijnlijk. Het is verleidelijk om een verband te leggen met het grote aantal Joden dat uit Nederland is weggevoerd, of met het uitzetten van jonge vreemdelingen. Maar ook zonder zo’n verband is de bescheiden, eenvoudige film indrukwekkend genoeg.

Mark Duursma