film

scene uit de documentaire Kyteman : So What (2011) FOTO: Benelux Film

Kyteman. Now What

Iets tussen chaoot en genie. Zo laat de Utrechtse muzikant Kyteman (Colin Benders) zich nog het beste omschrijven. In het intense en intieme portret dat documentairemaakster Menna Laura Meijer van hem maakte leren we Benders kennen in de periode na zijn succesvolle doorbraak-cd The Hermit Sessions als hij zich bezint in zijn studiocomplex. Hij praat eerlijk over zichzelf, maar het veelzeggendste zijn toch de beelden waarin hij aan het werk is. Het kwetsbare vertrouwen dat hij in handen van Menna Laura Meijer legt wordt niet beschaamd. Kunst doet pijn. En geeft troost. Soms. Mooi om dat zo direct te kunnen zien en ervaren.

The Hunter

The Hunter van Rafi Pitts verhaalt met samengebalde beelden van een nachtwaker met een wraakmissie, die door de stad rijdt. De film werd gedraaid aan de vooravond van de Groene Revolutie in Iran. Pitts speelt zelf, tamelijk onbewogen, de hoofdrol, nadat de acteur die aanvankelijk Ali zou spelen daags voor het draaien besloot dat de film te gevaarlijk voor hem zou worden. The Hunter is dan ook behoorlijk nihilistisch door de manier waarop de staat en de politiemacht als anonieme, gewetenloze en onberekenbare instanties worden afgebeeld.

One Life

De BBC heeft een lange traditie in het maken van prachtige programma’s over de natuur. Sinds een jaar of tien monteren ze uit het materiaal van de diverse ambitieuze tv-series die ze produceren ook een versie voor de bioscoop. Nu is er One Life, grotendeels gebaseerd op de tiendelige serie Life (2009). Uit 10.000 uur aan beschikbaar materiaal werden 85 adembenemende minuten samengesteld. De vaak spectaculaire beelden werden mogelijk door nieuwe vindingen in cameralenzen en high speed camera’s. One Life gaat vooral over de band tussen ouders en hun kind en hoe dieren op vaak ingenieuze wijze voedsel zoeken voor hun kroost.

50/50

Een komedie over kanker hoeft niet smakeloos te zijn. Zeker niet als de film is gebaseerd op een waar gebeurde casus, zoals het geval is bij 50/50. Scenarist Will Reiser verwerkte veel van zijn eigen ervaringen met een zeldzame vorm van ruggemergkanker in zijn grappige én emotionerende scenario. Altijd voel je de oprechtheid van de film. Eigenlijk is 50/50 een ‘bromance’ over de hechte vriendschap tussen de zieke Adam (Joseph Gordon-Levitt) en zijn vriend Kyle (Seth Rogen).

We Need to Talk About Kevin

Het is taboe om te zeggen dat je niet van je kind houdt. De Amerikaanse auteur Lionel Shriver schreef over deze ambivalente moedergevoelens in haar dit jaar verfilmde roman We Need to Talk About Kevin (2003). Hoofdpersoon Eva is een reisschrijfster die een lastige huilbaby krijgt (Kevin) die als puber een afschuwelijke daad pleegt.

Regisseur Lynne Ramsay husselt heden en verleden door elkaar en het verhaal wordt vanuit het gezichtspunt van moeder Eva, die fantastisch gespeeld wordt door Tilda Swinton, verteld.