Universum dat begint te klinken

Kyteman. Now What? Regie: Menna Laura Meijer. In: 8 bioscopen. ****

Iets tussen chaoot en genie. Zo laat de Utrechtse muzikant Kyteman (Colin Benders) zich nog het beste omschrijven. In het intense, integere en intieme portret dat documentairemaakster Menna Laura Meijer van hem maakte leren we hem kennen in de periode nadat hij na zijn succesvolle doorbraak-cd The Hermit Sessions, het rondreizen met het twintigkoppige Hiphop Orkest weer een stapje terug deed om zich te herbezinnen en te werken aan zijn eigen studiocomplex in Utrecht: Kytopia.

Zijn hoofd barst van de invallen en ideeën uit elkaar; als kind was hij daarom een onhandelbaar ADHD-kind, vertelt hij. En ook nu wil die bandeloosheid van zijn talent hem nog wel eens verlammen. Hij praat heel eerlijk over zichzelf. Maar het veelzeggendste zijn toch de beelden waarin hij aan het werk is. Zoals het openingsshot, waarin hij trompet speelt en tegelijkertijd een heel orkest dirigeert.

Als je echt goede musici aan het werk ziet, zie je soms – niet alleen in het gezicht, maar in iemand hele fysieke verschijning – hoe de hele wereld klank en muziek wordt en alles klankkast van een gigantisch symfonisch universum. Gelukkig zijn er veel van dat soort momenten in de film. De pure concentratie op zijn gezicht als Benders begint te musiceren en experimenteren, als een echte klankentovenaar, staan in schril contrast met de verhalen over pesten op school, eenzaamheid en het onvermogen om echt contact met mensen te maken, tenzij hij met ze werkt. Het kwetsbare vertrouwen dat hij in handen van Menna Laura Meijer legt wordt niet beschaamd. Kunst doet pijn. En geeft troost. Soms. Mooi om dat zo direct te kunnen zien en ervaren.

Dana Linssen