Kinderen kunnen nu al meer dan hun ouders

Culinaire competitieprogramma’s als Masterchef vormen een vast en succesvol bestanddeel van de commerciële zenders. Meestal sla ik ze over, omdat ze steeds op hetzelfde neerkomen. Maar het maandag begonnen Junior Masterchef (Net5) is wel degelijk het signaleren waard.

Dagelijks strijden vier kinderen van tussen de 8 en 12 jaar onder het toeziend oog van topkoks Alain Caron en Peter Lute om een plaats in de volgende ronde. Het voordeel van kinderen is dat ze nog niet zo bedreven zijn in de verbale clichés die kandidaten in spelprogramma’s horen te debiteren voor en na hun beoordeling. Belangrijker is de onverwacht hoge kwaliteit van hun prestaties.

Zonder blikken of blozen bedenkt de 11-jarige Sara niet alleen een gerecht van coquilles op een bedje van prei en serranoham met een topping van appel-limoen, maar ze voert het ook vlekkeloos uit.

In de voorronde van maandag werden in een half uur handgemaakte ravioli of gebraden kwartelboutjes met cantharellen op tafel gezet.

Het zijn gerechten waar ook volwassen professionals moeite mee zouden hebben. De ernst en het raffinement van de fanatieke perfectionisten in een kinderlichaam verbijstert de kijker én de jury. Een moeder vertelt enthousiast dat als zij uit haar werk komt, er soms al een supermaaltijd klaar staat.

Drie van de deelnemers zaten gisteren ook in De wereld draait door (VARA), waar de 8-jarige Rick overigens doodeerlijk bekende het liefst biefstuk, patat en appelmoes bij Van der Valk te eten.

Eerder werd dezelfde tafel omringd door een dozijn 12- tot 16-jarige zangeressen, allen geïnspireerd door de nieuwe Engelse popster Birdy. Ook die pubers hadden voor het merendeel weinig last van zenuwen of gebrek aan zelfvertrouwen.

Er is iets merkwaardigs aan de hand met de nieuwe generatie kinderen. Ze kunnen niet alleen meer dan wij vroeger, maar zelfs vaak dan hun ouders nu. Op YouTube circuleren talloze filmpjes van baby’s en peuters die feilloos iPads bedienen. De bekendste werd al 3,5 miljoen keer bekeken en heet A Magazine Is an iPad That Does Not Work. Een meisje van net 1 heeft namelijk moeite met een papieren tijdschrift, omdat de plaatjes niet reageren op een knijpbeweging of een aanraking met de wijsvinger.

Maurice de Hond, vader van een tweejarige dochter, schreef er deze week over op zijn eigen weblog. Hij maakt zich zorgen over het te verwachten onvermogen van scholen om met deze ‘peuterrevolutie’ om te gaan: „Wij willen dat zij straks gaan leren wat wij toen geleerd hebben. En daarmee verwordt de school tot de plek waar kinderen kunnen zien hoe het vroeger was.”

Of dat per definitie verkeerd is, daar kun je een boom over opzetten, net als over de psychologische kosten van het snellere leren. Maar dat er een heel nieuw soort mensen aan het ontstaan is, dat is zeker.

    • Hans Beerekamp