Type 7: Maarten

In mei 2010 komen bij de vliegramp in Tripoli zeventig Nederlanders om. Bij De Wereld Draait Door is de blooperrubriek ‘De TV Draait Door’ hierom geschrapt. Tafelheer Hugo Borst vindt het hypocriet: als er Engelsen in plaats van Nederlanders waren omgekomen, zou de rubriek wel zijn doorgegaan. Borst zegt: „Het is natuurlijk tragisch, zonder meer, maar vliegtuigongelukken gebeuren.” Nog lang heeft hij op straat aan kokende mensen moeten uitleggen wat hij bedoelde. Maarten van Rossum wordt een paria als hij het waagt om vlak na elf september in Nova enkele relativerende gedachten te uiten. Ivo Niehe krijgt het te verduren als hij juist géén relativerende woorden gebruikt over zijn show voor ‘tout Paris’.

Terecht?

De opmerkingen van Borst en Van Rossum zijn terecht, maar in hoogtijden van hysterie (elf september) en groot leed (Tripoli) kan het publiek geen relativerende gedachten verkroppen. Als een publiek persoon deze gebeurtenissen niet vréselijk vindt, wordt hij behandeld alsof hij de dader zelve is.

De kijker zou even rustig moeten ademhalen. Nadat een publiek persoon om die ene ‘verkeerde’ uitspraak wordt veroordeeld, kan hij bij het volgende media-optreden weer worden omarmd.