Type 3: Dion

Het leven van een politicus hangt natuurlijk altijd aan een zijden draadje. Een slecht optreden wordt meteen veelvuldig besproken op Twitter, Facebook en allerhande blogs. Dion Graus (PVV) stuntelt in de commissie-De Wit en wordt te kijk gezet in een veelbekeken NOS-filmpje. Lilian Helder (PVV) blijkt de wondere wereld der statistiek niet te beheersen en het YouTube-filmpje van dit rekenkundig dieptepunt is een paar honderdduizend keer bekeken. Henk Bleker (CDA) werd met zijn briefje aan Mauro in Pauw & Witteman hét gezicht van de ongemakkelijke spagaat waarin het CDA verkeert. Lijken in de kast worden bij politici ook niet geduld, daar kan Mariko Peters (GroenLinks) over meepraten.

Terecht?

Nederlanders zijn niet per definitie veroordelend over politici die niet bij hun stemvoorkeur horen. Jan Kees de Jager ligt ook goed bij niet-CDA’ers, zoals Gerrit Zalm ook goed lag bij niet-VVD’ers. Maar wie toch anti-PVV is, zal extra hard losgaan op Graus. Ongeacht politieke voorkeur: we willen niet geregeerd worden door ongeschikte politici. Felle reacties kunnen daarom een zuiverende werking hebben: het liefst ziet de massa deze politici verdwijnen. De omstreden James Sharpe (PVV) stapte daadwerkelijk op, maar politici als Eric Lucassen (PVV) en Mariko Peters passen een variatie op de Bassie-wijsheid toe: wat er ook gebeurt, altijd blijven zitten.