Type 1: Johan

Johan Derksen zit op de top van zijn populariteit nadat Voetbal International tegen elke verwachting in de Gouden Televizier-Ring wint. Derksen is de nationale knuffelmopperkont. Enkele weken later gebiedt hij ‘Ik zeg doen!’ in een spotje voor de Nederlandse Energie Maatschappij. Derksen wordt in de pers en op de social media met de grond gelijkgemaakt. Eerder ligt opiniepeiler Maurice de Hond onder vuur omdat hij voor dezelfde maatschappij in een spotje zit. De Reclame Code Commissie verbiedt de reclame zelfs omdat De Hond als deskundige geen specifiek product zou mogen aanprijzen, al wordt dit verbod later opgeheven. Jan Mulder, ongeleid projectiel in Barend & Van Dorp, kreeg kritiek te verduren omdat hij in de Postbank-spotjes verscheen.

Terecht?

Het type Johan Derksen is geliefd vanwege de schijn van onafhankelijkheid en de weigering om een blad voor de mond te nemen. Door tegen flinke betaling in een reclame op te duiken, wordt dit imago eigenhandig de nek omgedraaid.

De kijker voelt zich terecht genept. Als Derksen hoort dat VI de Gouden Televizier-Ring heeft gewonnen, reageert hij zoals het publiek dit het liefste hoort: niet onder de indruk en mokkend op alle showbizzpipo’s die dit land rijk is. Hij is anti-establishment. Maar even later blijkt ook de dwarse Derksen te koop.