Rossini, een spook en een gitaar

De wraak van de geest door Izhar Elias. 27/11 Fijnhouttheater Amsterdam. Tournee t/m 1/4. ***

Rossini’s tragische opera Semiramide laat zich prima bewerken tot een kleinschalige familievoorstelling. Het sprookjesachtige libretto verhaalt van een boze koningin, een vermoorde koning en diens geest die akelig rondspookt.

De 19de-eeuwse gitarist Mauro Giuliani reduceerde de grootschalige opera effectief tot muziek voor slechts één gitaar. En dus was het een goed idee van gitarist Izhar Elias, recent winnaar van de Nederlandse Muziekprijs, Semiramide te presenteren als De wraak van de geest – een voorstelling voor kinderen vanaf 7 jaar. Als bard-met-sikje vertelt Elias al tokkelend zijn verhaal, terwijl een inventieve poppenkast wordt gespeeld met videoprojecties van uitgeknipte figuurtjes.

Dat levert op zich een aardige voorstelling op, maar de plot mag nog strenger worden gestileerd. De wraak van de geest voelt nu te veel als een samenvatting van Rossini’s gecompliceerde origineel, waardoor een goed getimede opbouw of centrale hoofdpersoon ontbreekt. Het spook krijgt hooguit vijf minuten.

Izhar Elias is als zeer bescheiden verteller ook nog geen nieuwe Frank Groothof; hij mag zich theatraler presenteren. Ter compensatie speelt hij wel spannend, innig en romantisch op zijn gitaar.