Islamitische PJD wint parlementsverkiezingen in Marokko

Abdelilah Benkirane, the secretary general of Morocco's Justice and Development Party speaks during a news conference after the party won 107 seats in the 395-seat legislature following a nationwide vote two days earlier, at the party's headquarters in Rabat, Morocco, Sunday, Nov. 27, 2011. An Islamist party won the most seats in Morocco's parliamentary elections and will now be chosen to lead the next government in the North African kingdom and close U.S. ally, according to final results released Sunday. (AP Photo/Abdeljalil Bounhar) Partijsecretaris-generaal Abdelilah Benkirane (PDJ) belooft een sterke regering te zullen vormen. Foto AP / Abdeljalil Bounhar

De gematigde islamistische oppositiepartij Partij voor Gerechtigheid en Ontwikkeling (PJD) heeft zoals verwacht de parlementsverkiezingen in Marokko gewonnen.

De einduitslag die het ministerie van Binnenlandse Zaken in Rabat zojuist bekend maakte, wijst uit dat de partij 107 van de 395 zetels heeft binnengesleept. De centrumrechtse Istiqlal, een potentiële bondgenoot van de PJD, komt met zestig zetels op de tweede plek.

PJD-partijsecretaris-generaal Abdelilah Benkirane, die vrijdagavond laat al zijn overwinning opeiste, zal nu een coalitieregering moeten vormen. De nieuwe grondwet schrijft immers voor dat de grootste partij het voortouw krijgt bij de vorming van een nieuwe regering. Benkirane toonde zich verheugd en sprak tijdens een nieuwsconferentie vanavond:

“De overwinning van de PJD is een historische stap richting democratie, terugkeer is niet meer mogelijk. Ik beloof een sterke regering die hoop zal geven aan de Marokkanen.”

Net als andere Noord-Afrikaanse en Arabische landen was Marokko begin dit jaar het toneel van protesten tegen het gebrek aan vrijheid en de wijdverbreide corruptie. Om de onrust te bezweren voerde koning Mohammed VI een grondwetswijziging door, met vervroegde verkiezingen en meer macht voor het parlement en de premier.

Volgens critici gaan de hervormingen niet ver genoeg, omdat de uiteindelijke macht bij de koning blijft berusten. Bij de verkiezingen was de opkomst maar 45 procent en veel kiezers toonden hun ongenoegen door blanco stembiljetten in te leveren of alle vakjes op de formulieren door te krassen.