Walerski lost belofte niet in

Arms, door het Nederlands Dans Theater 1 . Gezien: 24 november, Lucent Danstheater, Den Haag. Tournee t/m 20 december. Informatie: ndt.nl.

De Fransman Medhi Walerski geldt de laatste jaren als het aanstormende choreografische talent van het Nederlands Dans Theater. In eerder werk bewees hij een gevoel voor sfeerrijke beelden te bezitten, met krachtig duetwerk.

Ook in zijn Blink of an Eye, een van de vier balletten van de avond, is zijn bewegingstaal gespierd, rusteloos en agressief, steeds kort bevriezend in tijd. In dat idioom is te zien wie op Walerski’s dansante DNA van invloed waren: de NDT-choreografen Lightfoot en León, Van Manen, Kylián. Onderscheidend bij de Fransman, die zelf meedanst in zijn ballet, is een goed gedoseerd vleugje breakdance.

Onder een batterij spots ontvouwt zich een beeld van een groep individuen, zoekend naar aansluiting, worstelend met gebondenheid, euforisch in eenzame vrijheid. Jammer is dat Walerski wel ‘personages’ introduceert, maar dramatisch noch choreografisch een spanningsboog creëert, zodat een en ander een wat onbestemd gevoel achterlaat. Bij zijn vierde werk voor NDT zou je meer mogen verwachten.

De twee duetten die NDT heeft aangekocht wekken vooral verbazing. Wat heeft Susan Marshalls Arms uit 1984 nog voor toegevoegde waarde?

Het is een kort stuk dat hoofdzakelijk met armbewegingen een emotionele verhouding schetst, aanvankelijk als een soort postmodernistisch ‘accumulation piece’ (een zich herhalende, telkens aangroeiende reeks bewegingen), gaandeweg steeds complexer. Aardig, maar daarmee herovert NDT zijn status van baanbrekend hedendaags dansgezelschap niet.

Ook niet met The Other You van huischoreografe Crystal Pite: een quasi-diepzinnig duet over innerlijke gespletenheid waarin het cliché welig tiert.

Een oud werk van Paul Lightfoot en Sol León, Speak for Yourself, brengt ten langen leste redding.