Politieman : laat die drugs toch zitten

Het drugsbeleid van dit kabinet helpt slechts criminelen aan nieuwe klanten. Richt liever méér coffeeshops op en verspreid deze beter over het land, schrijft ex-politievoorman Hans van Duijn.

Wie wordt er beter van als het voorgenomen kabinetsbeleid inzake aanscherping van het drugsbeleid wordt uitgevoerd? De ouders en de kinderen? Kinderen die 100 meter verder moeten fietsen om een coffeeshop te kunnen zien en er dan niet in mogen? We weten uit Rotterdams onderzoek dat het zien van een coffeeshop geen effect heeft op de drugsmoraal. Buitenlandse consumenten die geen wietpas kunnen krijgen omdat ze niet in Nederland wonen en aangewezen zijn op de criminele illegale handel? De buurtbewoners rondom een coffeeshop? Zij zullen weliswaar geen buitenlanders meer de coffeeshop in zien gaan, maar krijgen te maken met meer criminele handelaren die de buurt onveilig maken om hun klandizie te behouden of te vergroten.

De in Nederland wonende wietgebruikers dan? Zij kunnen geen wietpas krijgen, omdat ze niet in een verzorgingsgebied wonen. Ze hebben straks geen andere keus dan stoppen met wiet of het illegale circuit in.

Misschien dan de volksgezondheid, omdat een THC-gehalte lager dan 15 procent beter zou zijn dan 15 procent of hoger? Welk onafhankelijk instituut controleert dat voor de coffeeshophouder? Welk instituut is daartoe gerechtigd of begeeft zich daarmee op een pad dat ook voor dat instituut problemen zal geven? Of laten we de coffeeshophouder als een slager zijn eigen vlees keuren? En wie zal hem dan geloven?

Waarom is minder dan 15 procent THC echt veiliger dan meer dan 15 procent THC? Als je nu verhoudingsgewijs meer THC gebruikt in de categorie ‘lager dan 15 procent’ of minder verhoudingsgewijs minder gebruikt van de ‘hoger dan 15 procent’, wat is dan beter of verstandiger? Kortom gaat het niet veel meer om de vraag hoe je met die stoffen omgaat, in plaats van de vraag of het in lijst 1 of 2 staat?

Als deze maatregelen elk afzonderlijk en in relatie met elkaar Nederland in alle opzichten minder veilig maken, waarom doet dit kabinet dit dan? Het gaat toch niet om de vraag of je voor of tegen het gebruik van drugs bent omdat zoiets schadelijk is of kan zijn voor je gezondheid? Het gaat toch om de vraag of beleid helpt het drugsgebruik te verminderen en bijdraagt aan een veiliger samenleving?

En helaas, we weten dat deze maatregelen dit doel niet dichterbij brengen: criminelen zullen feest vieren omdat zij in de illegale handel een sterkere economische positie gaan krijgen. Heeft het kabinet het rapport van de Global Commission niet gelezen, samengesteld door Kofi Annan, voormalig secretaris-generaal van de VN? Heeft dit kabinet geen kennis genomen van het rapport Reuter- Trautmann? Heeft dit kabinet geen kennisgenomen van de uitspraken van de Carel Edwards, voormalig hoofd van de Drugscoördinatie Unit van de Europese Commissie, die stelt dat een repressief drugsbeleid niet werkt?

Hoe zou het toch komen dat men in andere landen de richting op gaat van liberalisering en in Nederland precies andersom? Heeft dat te maken met de ‘mislukking van het gedoogbeleid’? En zo ja, wat is er dan mislukt? Wietgebruikers stappen sinds het gedoogbeleid niet of nauwelijks over naar heroïne of cocaïne. Ze geven ook weinig overlast. Ze vallen niet in de categorie maatschappelijk disfunctionerende verslaafden. Overlast rond coffeeshops heeft vaak niets te maken met het gebruik van wiet, maar met de infrastructuur. Dat los je niet op door een coffeeshop te sluiten, maar door deze te verplaatsen.

Met dit kabinetsbeleid worden criminelen aan nieuwe klanten geholpen, terwijl het veel verstandiger zou zijn om meer coffeeshops te genereren, beter verdeeld over het land en beter rekening houdend met omwonenden. Waarom laat Nederland zich keer op keer door politici angst aanjagen over illegale drugs, terwijl de problemen met legale drugs als alcohol en tabak, zeker zo groot zijn?

Achtereenvolgende kabinetten doen net of internationale verdragen verhinderen dat het gedoogbeleid wordt gecontinueerd. We weten toch dat je een verdrag kunt aangaan, maar ook kunt stoppen? Dat doet Bolivia toch per 1 januari 2012? Om gelijk daarna dat verdrag opnieuw te willen ondertekenen met bijbehorende uitzonderingsbepalingen om zodoende de veiligheid van de bevolking beter te kunnen dienen.

Er zijn veel vragen te stellen bij het drugsbeleid van dit kabinet. Voor degenen die zich met een open mind in het onderwerp verdiepen, zijn de antwoorden makkelijk te vinden.

Hans van Duijn is expert op het gebied van drugsbeleid en oud-voorzitter van de Nederlandse Politiebond.