Ameriya loopt uit voor de Moslimbroeders

Veel partijen wilden uitstel van de Egyptische verkiezingen wegens het geweld rond Tahrir. Maar niet de Moslimbroeders. Of hun dat stemmen oplevert of kost blijkt volgende week.

Members of the Muslim Brotherhood attend Friday prayers at al-Azhar mosque in Cairo November 25, 2011. The group held a rally on Friday at the mosque for the "liberation" of Jerusalem from Israeli control. REUTERS/Amr Abdallah Dalsh (EGYPT - Tags: CIVIL UNREST POLITICS RELIGION) REUTERS

Op het moment dat op het Tahrirplein honderdduizenden mensen toestromen om te protesteren tegen de militaire junta, loopt de Ameriya-wijk in het noordoosten van Kairo gistermiddag uit voor een verkiezingsbijeenkomst van de Moslimbroeders. Ameriya is het soort wijk waarvan er in Kairo veel te veel zijn: met flats die zo dicht tegen elkaar zijn gebouwd dat er amper een auto langs kan. In veel andere landen zou het een arme buurt zijn, maar omdat dit Egypte is zeggen de bewoners trots dat ze tot de lagere middenklasse behoren.

Het podium waarop Amr Zeki, een onafhankelijke kandidaat op de lijst van de Moslimbroeders, plaatsneemt verspert de straat. Honderden mensen zitten op stoelen of staan. Vanaf de balkons kijken omwonenden toe. Boven Zeki’s hoofd hangt een spandoek met zijn foto en zijn symbool. Een kwart van de bevolking is analfabeet; daarom heeft elke kandidaat een symbool gekregen dat makkelijk te herkennen is. Dat van Zeki is een goudstaaf.

„Ik wil jullie vertellen over ons vijfjarenplan om de huisvesting en de gezondheid in dit soort wijken te verbeteren”, zegt Zeki. „Maar ik wil het ook hebben over de grondwet. Wij leven nu onder een militair regime. Daar willen we vanaf. Daarom is de grondwet zo belangrijk.”

„Hou toch op over de grondwet”, roept een man. „Praat liever over de prijs van de medicijnen. Wij kunnen die niet meer betalen.” Zeki, als hij het al gehoord heeft, reageert niet.

Anderen in het publiek zijn positiever. „Ik vind het een goeie toespraak. Hij heeft het over de gezondheid gehad en dat is heel belangrijk voor ons. Ik vind het ook een goed idee dat de shari’a wordt toegepast”, zegt Akram Islam, 41, een boekhouder op het ministerie van Justitie.

Over het protest op het Tahrirplein is Islam kort. „Het brengt het land in gevaar. Die mensen op het Tahrirplein vertegenwoordigen niet het Egyptische volk.” Maar Islam wordt overstemd door Zeki die roept: „En wij hebben het volste respect voor de martelaars op het Tahrirplein. Dit soort geweld tegen het volk kan niet geduld worden.”

Het incident maakt de lastige positie duidelijk waarin de Moslimbroeders, gedoodverfde winnaars van de parlementsverkiezingen die maandag beginnen, zich bevinden sinds het heroplaaien van het protest op het Tahrirplein. Vorige week vrijdag waren de Moslimbroeders nog van de partij op de grote betoging tegen de legerleiding. Maar toen er opnieuw geweld uitbrak op en rond Tahrir haakten de Broeders officieel af.

Essam al-Erian, de vice-voorzitter van de nieuwe politieke partij van de Moslimbroeders, vatte het deze week op een meeting in Giza zo samen: „Wij hebben het als partij even te druk met campagne voeren maar het staat onze leden vrij om op individuele basis naar het Tahrirplein te trekken.”

Met andere woorden: de Moslimbroeders wedden op twee paarden. Ze willen van het leger af en ze willen graag hun reputatie behouden als partij die aan de juiste kant van de revolutie staat. Maar ze weten ook dat ze een goede kans maken om de verkiezingen te winnen en ze willen die dus in geen geval geannuleerd zien, zoals velen op het Tahrirplein wel willen.

Of het de juiste strategie is zal nog moeten blijken. Terwijl het Tahrirplein op gisteren zwart zag van het volk, hadden de Broeders opgeroepen tot een miljoenenmars bij de Al-Azharmoskee ter verdediging van Jeruzalem. „De gebeurtenissen in eigen land mogen ons de Palestijnse zaak niet uit het oog doen verliezen”, zei Broeder Hisham Ibrahim Wadah in de Al-Azhar-moskee. Maar in plaats van een miljoen waren er in Al-Azhar honderden mensen. „Ons doel is democratie en wij vinden dat de verkiezingen de beste manier zijn”, zegt Wadah. „Wij begrijpen waarom mensen naar het Tahrirplein trekken maar voor ons zijn de verkiezingen het allerbelangrijkste.”

In de Ameriya-wijk zijn de meningen verdeeld. „Ik heb mee betoogd op vrijdag”, zegt Rageb Abdelahim, 36, een chauffeur en aanhanger van de Moslimbroeders. „We hebben gekregen wat we wilden. Ik denk dat er gespuis zit onder de betogers en hun doel is om te verhinderen dat de verkiezingen plaatsvinden.”

Maar wanneer Zeki zijn speech heeft afgerond, heffen de kinderen uit de buurt een refrein aan van ‘Shaab yourid niskat el nizzam’ (het volk wil de val van het regime, de leus van de revolutie). Mustafa Said (31), die gewond raakte tijdens de februari-revolutie, zegt: „De Moslimbroeders zijn mijn stem kwijt nu. Zij hebben zich teruggetrokken op het moment dat de gewonden van de revolutie aangevallen werden door de politie.” Twee, wat oudere toehoorders zeggen: „De Moslimbroeders hebben de revolutie verraden. Maar we gaan straks toch voor hen stemmen omdat zij schone handen hebben en omdat zij de enige partij zijn waarin zeker geen feloul, overblijfsels van het oude regime, zitten.”

Ahmed Ma’awad (25), een werkloze archeoloog, zegt het nog het beste. Ma’awad behoort tot 6 april, de jongerenbeweging achter Tahrir, maar hij heeft de Moslimbroeders gevraagd te komen spreken. „Ik behoor tot geen enkele partij maar ik wilde dat de mensen hier alle opties konden horen voor ze gaan stemmen. De revolutie heeft ons die vrijheid gegeven.” Het probleem is dat, behalve de Partij van de Vrije Egyptenaren van miljonair Naguib Sawiris, alleen de Moslimbroeders gehoor hebben gegeven aan Ma’awads oproep.