De Hoge Raad in WO II

Als men de Hoge Raad als rechtsprekende instantie wil kritiseren (Boeken, 18-11-11) kan men de wetgevende macht niet buiten schot laten. De marges waarbinnen de Hoge Raad functioneert worden immers bepaald door de aanwezige wetten en door die welke door de wetgever worden geproduceerd; bij dit laatste vervult de regering een essentiële taak. Bij aanvang van WO II had de Nederlandse regering in strijd met de Grondwet het land verlaten en zich daarmee opgeheven. Hoewel een militair bestuur was voorzien, heeft de bezetter volgens het oorlogsrecht een civiel bestuur moeten instellen. Nederland werd daardoor min of meer een vazalstaat van Duitsland met tot gevolg ook de invoering van rassenwetten etc. Deze nazi-regering bepaalde nu de marges van het functioneren van de Hoge Raad. Kritiek op de Hoge Raad in WO II dient dus gezien te worden in het licht van het gedrag van de vooroorlogse wetgever, de Nederlandse regering die het land in de steek liet, zich grondwettelijk ophief en het volk overleverde aan een nazi-regering. Met deze vlucht, die maanden voor aanvang van WO II was beraamd, begint het.

Dr Gerard MJ Beyersbergen van Henegouwen, Leiden