Trouwen aan de gemeentebalie

Arie Slob pleit voor het burgerlijk huwelijk als administratieve handeling.

Dat valt niet in goede aarde. „Tradities moet je koesteren.”

Nederland, Dordrecht, 10-09-11 Renee vd Heuvel en Dirk Schots. Trouwen voor een dag in het kader van het 200 jarige bestaan van de burgelijkestand. © Foto Merlin Daleman

Zeven maanden lang, elke zaterdag en vele avonden, naaide Susanna Petruccelli (30) samen met haar moeder aan haar trouwjurk. Gemaakt van Italiaans kant van soepele, matte satijn en 80 vierkante meter bruidstule. Vorige maand, op 28 oktober, was het zover. In een voormalig klooster in Soest trouwde ze met Arjan van den Haak (31).

Als het aan Arie Slob ligt, fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Tweede Kamer, moet het burgerlijk huwelijk worden gesloten zonder ceremonie. Het wordt dan een louter administratieve handeling aan de balie. Stellen kunnen daarnaast naar eigen inzicht een ceremonie, kerkelijke inzegening of feest organiseren. Slob wil zo de weg openhouden voor ‘weigerambtenaren’ die geen stellen van gelijk geslacht willen huwen.

Arjan van den Haak vindt het voorstel van Slob absurd. „Ik vond die ceremonie het hoogtepunt van de dag”, zegt hij. Het moment dat zij ‘ja’ tegen je zegt, daar draait het om. Het feest is ook leuk, maar een feest kan je altijd geven.”

Bart van Binsbergen (35) is het daarmee eens. Hij trouwde begin dit jaar met Loes: „Je doet op zo’n moment een belofte. Ik vond het heel mooi dat daar mijn familie, vrienden en collega’s bij waren, allemaal feestelijk gekleed.” We doen al zoveel via internet, zegt hij. „Tradities als het huwelijk, ook het burgerlijk huwelijk, moeten we koesteren.”

Het huwelijk is wat je er zelf van maakt, zegt Wessel Dikker Hupkes (28). Hij heeft zijn vriendin Lotte (25) ten huwelijk gevraagd, maar ze hebben nog geen idee hoe de trouwdag eruit zal zien. Ze willen wel iets moois maken van het burgerlijk huwelijk. Als Arie Slob zijn zin zou krijgen en het burgerlijk huwelijk zou aan het loket gesloten worden, dan zouden ze een alternatief bedenken.

Tussen 1.500 japonnen en bruidsjurken vertelt Alexandra Covers, van bruidsmode Covers in Utrecht, hoe belangrijk het burgerlijk huwelijk is. In elk geval voor de bruiden, de bruidegommen en de moeders van de bruid die bij haar langskomen. „Die dag draait het om de show, de romantiek, de emotie. Het is de dag die je je hele leven zal herinneren. Eén dag ben je het middelpunt. Dat willen we allemaal.”

Er zijn klanten die het burgerlijk huwelijk klein houden, bijvoorbeeld omdat de nadruk ligt op de kerkelijke inzegening. „Maar dan nog”, zegt Alexandra Covers, „gaan ze de deur uit met een feestelijke japon voor die gelegenheid.”

Wessel Dikker Hupkes moest lachen om het voorstel van Slob. „Hij zegt eigenlijk: als we niet op de ouderwetse manier kunnen trouwen, dan maar helemaal niet.”

Wessel Dikker Hupkes vindt de discussie rond de weigerambtenaren enorm gepolitiseerd. „Het past juist bij de Nederlandse traditie pragmatisch om te gaan met die handvol gewetensbezwaarden.” Natuurlijk moeten homo’s kunnen trouwen, zegt hij. „Maar dat kán ook. Het lijkt me ook heel vervelend om als homo getrouwd te worden door iemand die je huwelijk totaal niet ziet zitten.”

Marleen Veldhuijzen (30), die volgend jaar op 25 mei in Gouda zal trouwen met haar vriend, vindt het fenomeen weigerambtenaar bizar. „Als je de wet niet wilt uitvoeren, moet je geen trouwambtenaar worden.” Omdat zij en haar vriend niet gelovig zijn, is juist de ceremonie rond het burgerlijk huwelijk belangrijk. Op de site van de gemeente Gouda kozen ze een trouwambtenaar uit. Met hem hebben ze vooraf een gesprek, zodat hij tijdens de ceremonie het bruidspaar op een persoonlijke manier kan toespreken. De Goudse weigerambtenaar die ook op internet stond, kozen ze uit principe niet.

Trouwambtenaar Josine den Burger windt zich ver-schrik-ke-lijk op over het voorstel van Slob. „Ik kan wel zeggen: mensen met rode sokken trouw ik liever niet. Dat kán toch niet?” Zij sloot meer dan duizend huwelijken. Iedereen vult de ceremonie zelf in, maar voor iedereen is het speciaal. „Waar dromen kleine meisjes van? Ze dromen dat ze binnenkomen in die prachtige jurk, aan de arm van hun vader. Ze dromen echt niet van het zetten van een handtekening aan de balie.” Zij ziet zichzelf behalve als trouwambtenaar ook een beetje als entertainer. Met haar achtergrond als professioneel zangeres weet ze hoe ze het publiek kan bespelen. „Dat willen mensen op zo’n moment ook graag.”

Tegen de homostellen die ze trouwde, zegt ze altijd: jullie zijn zo bijzonder. „Juist zij hebben vaak een gevecht achter de rug, met de omgeving, met ouders, soms ook met zichzelf. Als ze daar dan staan, zijn ze zo oneindig gelukkig.”

Zonder ceremonie zou het burgerlijk huwelijk kaal en akelig worden, denkt Josine den Burger. „Natuurlijk kan je zelf iets extra’s doen. Maar het burgerlijk huwelijk is de essentie. Dat is verplicht.”

Susanna Petruccelli heet sinds vorige maand Susanna van den Haak. Haar bruidsjurk hangt in de kast. Ze hoopt dat een volgende bruid in de familie de jurk zal dragen.

    • Sheila Kamerman