Rintje Wakker blijven

Rintje gaat een liedje zingen voor Sinterklaas. Hij heeft er buikpijn van, zo spannend vind hij het.

‘Zet je eerst een bakje water en een wortel klaar voor het paard van Sinterklaas?’ zegt mama. ‘Dan komt Sint vast iets lekkers voor je brengen.’

Rintje pakt een grote winterwortel en schrobt hem goed schoon. ‘Zo’n wortel vol met zand vindt zelfs een paard niet lekker’, zegt Rintje. En dan gaat hij voor de kachel staan en begint te zingen.

Hij zingt Sinterklaas Kapoentje, Zie ginds komt de stoomboot en ook Zie de maan schijnt door de bomen. Als hij de woorden niet meer weet, helpt mama. Maar soms zingt mama het expres fout. Dan zingt ze voor de grap: ‘stakkers maakt nu zilte kaas!’

‘Nee!’ roept Rintje, ‘het is: makkers staakt uw wild geraas!’

Als laatste zingen ze Sinterklaasje, kom maar binnen met je knecht! En dan brengt mama Rintje naar zijn mand.

‘Denk je dat Sinterklaas en Zwarte Piet vannacht iets lekkers komen brengen?’ vraagt Rintje.

‘Vast wel’, zegt mama. ‘Zo’n lief hondje slaat Sinterklaas niet over. Zeker niet nu je zo mooi hebt gezongen.’ Ze stopt hem in en wenst hem welterusten.

Maar Rintje wil helemaal niet gaan slapen. Hij wil wakker blijven om te horen hoe Sinterklaas en zijn zwarte Pieten op het dak lopen. Misschien hoort hij de paardenhoeven wel heel zachtjes trippelen. Of hoort hij de Pieten zingen. Of de stem van Sinterklaas.

Rintje spitst zijn oren en bij elk gek geluidje zit hij rechtop in zijn mand. Loopt er iemand op het dak? Hoort hij een paard dat hinnikt? Maar elke keer is het iets anders: mama die beneden aan het afwassen is, de klok die slaat of een takje dat tegen zijn raam tikt.

Terwijl Rintje ligt te luisteren, worden toch zijn ogen steeds zwaarder en zwaarder.

En zonder dat hij het in de gaten heeft, valt hij in een diepe slaap. De hele nacht hoort hij niets, tot de ochtend de stem van mama klinkt: ‘Wakker worden, hoogste tijd om uit je mand te komen!’

Rintje schudt zich eens goed uit en dan weet hij opeens weer waarom hij gisteravond wakker wilde blijven. Hij rent naar beneden.

Het bakje met water voor het paard is leeg en ook de wortel is weg. Maar naast het bakje ligt een pakje met een strik.

‘Sinterklaas is geweest, Sinterklaas is geweest’, roep hij blij. Snel haalt hij het papier van het pakje. ‘Een dikke kluif!’

‘Je kijkt nog wel een beetje slaperig’, zegt mama.

‘Ik wilde wakker blijven om Sinterklaas op het dak te horen’, zegt Rintje. ‘Maar ik ben toch in slaap gevallen. De volgende keer ga ik het weer proberen, maar dan blijf ik net zo lang wakker tot ik hem echt gehoord heb.’