Kleedkamertaal

De vraag is natuurlijk: wat heeft Edgar Davids gezegd op het moment dat hij racistisch benaderd werd door Cruijff? Of nou ja, racistisch, racistisch, hè wat een naar woord, ik bedoel natuurlijk: wat heeft Davids gezegd nadat hij in kleedkamertaal werd toegesproken?

Kleedkamertaal: het eufemisme van het jaar, denk ik. Zelf heb ik er weinig beeld bij, ik herinner me van kleedkamers alleen veel gepraat over deodorant. In mannenkleedkamers is dat natuurlijk anders, want dan moet iedereen zo macho mogelijk doen omdat ze anders wellicht als homo over zouden komen.

Maar goed. Hoe heeft Davids gereageerd? Het zou natuurlijk goed zijn geweest als hij er meteen iets over had gezegd. Bijvoorbeeld: „Hé Johan, dit is niet oké, dit lijkt wel raci… kleedkamertaal.” En dan had Johan kunnen zeggen: „O ja sorry.”

Deze interactie heeft duidelijk niet plaatsgevonden. In een softere werksfeer had Davids ook de volgende dag nog op kunnen bellen en zeggen: „Johan, met mij, Edgar. Ik merk bij mezelf toch dat ik nog ergens mee zit… jouw opmerking over mijn huidskleur kwam op de een of andere manier toch heel erg bínnen bij mij.”

„Edgar, wat vervelend jongen, zo was het helemaal niet bedoeld. Laten we een kop koffie gaan drinken en het er nog eens uitgebreid over hebben.”

Ook dit is niet gebeurd. Edgar Davids heeft er niets, of niet genoeg van gezegd. Herkenbaar. Die is natuurlijk kokend van woede naar huis gegaan, steeds bedenkend wat hij had kunnen zeggen.

Wie beledigd wordt, wordt niet alleen op het moment zelf geraakt, maar ook in de dagen erna. Want je blijft denken aan hoe je de volgende keer zal doen tegen de persoon die je beledigd heeft. En je moet er compulsief met al je vrienden over praten. Beledigd zijn is doodvermoeiend.

(Tussen haakjes: die hele situatie schreeuwt natuurlijk om de Rijdende Rechter. Of beter nog: John Williams! Van Bonje met de Buren! Dat is de meest deëscalerende man die er bestaat.)

Dat Davids het er uiteindelijk uitgooide in de media maakt het er voor hem niet beter op, vermoed ik. Want dan ben je natuurlijk al helemaal het tere bloempje dat niet tegen kleedkamertaal kan. En mocht Cruyff ooit nog excuses maken, dan zijn die natuurlijk nooit meer gemeend.

Paulien Cornelisse