Hokjesland

Kon dat in Nederland: dat we enten waren,

geen verzonnenen? Dat we bloeiden op

de stam van metafictie, oud en mythisch spul:

Europa draait onrustig kuilen in het strand:

waar is mijn land? Spotlachte Aphrodite niet

om wie kunst en de liefde niet volstaat en zoekt

naar hè hè veilig huis? Europa graaft haar

dorpskern op, delft een vereniging,

een vaste avond in de week. Vir jou eie mense.

Tabitha koemi, sta toch op in elke taal:

word wakker in je nieuwe land, Europa.

Hier heerst als een relict van kunst

de liefde die je heeft geschaakt, doe niet

normaal. We waren enten, bloeiden op

gedachtengoed, connect Spinoza.

Anne Vegter