E-mails zullen klimaattop niet ontwrichten

‘Truly pathetic’ noemt klimaatwetenschapper Michael Mann in The Guardian de nieuwe verzameling gestolen e-mails van collega’s en van hemzelf die zojuist op internet zijn verschenen. En ik kan hem geen ongelijk geven. In ieder geval hoeft er niet getwijfeld te worden aan de kwaadaardige bedoelingen van de hackers. Met deze publicatie willen zij zonder twijfel de klimaattop in Durban, die maandag begint, ontwrichten.

‘Climategate revisited’ laat zien dat de eerste verzameling e-mails is uitgewerkt. De activisten die de klimaatwetenschap in twijfel trekken hebben kennelijk behoefte aan een nieuwe ‘shot’. Ze zullen de 5349 mails (en een paar andere documenten) weer grondig doorpluizen, zinnen uit hun context lichten en ongetwijfeld grote nieuwe schandalen ontdekken.

Laat ik een voorbeeld geven. Forbes schrijft:

“Any work we have done in the past is done on the back of the research grants we get – and has to be well hidden,” Jones writes in another newly released email. “I’ve discussed this with the main funder (U.S. Dept of Energy) in the past and they are happy about not releasing the original station data.”
The original Climategate emails contained similar evidence of destroying information and data that the public would naturally assume would be available according to freedom of information principles.

Dit is de e-mail van Jones:

From looking at Climate Audit every few days, these people are not doing what I would call academic research. Also from looking they will not stop with the data, but will continue to ask for the original unadjusted data (which we don’t have) and then move onto the software used to produce the gridded datasets (the ones we do release). CRU is considered by the climate community as a data centre, but we don’t have any resources to undertake this work. Any work we have done in the past is done on the back of the research grants we get - and has to be well hidden. I’ve discussed this with the main funder (US Dept of Energy) in the past and they are happy about not releasing the original station data. We are currently trying to do some more work with other datasets, which will get released (as gridded datasets) through the British Atmospheric Data Centre (BADC). This will involve more than just station temperature data. Perhaps we should consider setting up something like this agreement below [1]http://badc.nerc.ac.uk/data/surface/met-nerc_agreement.html I just want these orchestrated requests to stop. I also don’t want to give away years of hard effort within CRU. Many of the agreements were made in the late 1980s and early 1990s and I don’t have copies to hand. I also don’t want to waste my time looking for them. Even if I were to find them all, it is likely that the people we dealt with are no longer in the same positions. These requests over the last 2.5 years have wasted much time for me, others in CRU and for Dave and Michael.

Phil Jones’ klaagzang gaat nog even door, maar het zal duidelijk zijn dat hier geen sprake is van het vernietigen van gegevens, maar van vermoeidheid over de eindeloze reeks verzoeken om informatie.

Zeker, klimaatwetenschappers zijn net mensen. Ze communiceren, als ze zich onder elkaar wanen (zoals in hun e-mails) in een taal die niet iedereen zal aanspreken, maken grappen (of erger), over degenen die zij als hun tegenstanders beschouwen, hebben moeite met critici over wie ze onderling graag lelijke dingen zeggen en die ze het liefst helemaal buiten zouden sluiten.

Dat is allemaal niet zo fraai en in sommige gevallen misschien zelfs slecht voor het wetenschappelijke debat. Maar daarmee is hun integriteit nog niet in het geding. Vijf onderzoeken, zowel vanuit de politiek als de wetenschap, zowel in de Verenigde Staten als in Groot-Brittannië, hebben in de eerste e-mailreeks niets kunnen vinden dat zou wijzen op wetenschappelijke fraude.

De kans dat de nieuwe e-mails een rol gaan spelen op de klimaattop in Durban is uiterst klein. De e-mails uit 2009 hadden ook geen enkele invloed op de beruchte klimaattop in Kopenhagen.

Daarmee lijkt deze verzameling niet veel meer te worden dan een nabrander met een te klein vlammetje om echt fikkie te stoken.

 

 

    • Paul Luttikhuis