Budgetcrèche

Zodra je kinderen krijgt, doe je allerlei schokkende ontdekkingen. Bijvoorbeeld over ons onderwijs. Als je kind anderhalf is, stuurt de gemeente een folder: oriënteer je alvast op de schoolkeuze en bezoek onze open dagen. Leuk! In de praktijk blijkt dat wanneer het kind zes maanden is je op vrijwel alle scholen al op een wachtlijst belandt.

Officieel mag je je kind maar bij één school op een wachtlijst zetten, maar in de praktijk doet iedereen dat bij zes of zeven scholen. Je moet wat. Bovendien overtreed je de wet als je buiten de wachtlijst valt, want er is leerplicht.

Ik heb het er weleens over in de speeltuin, met andere ouders. Allemaal zijn ze hier ook tegenaan gelopen. Allemaal kennen ze verhalen van hoe ze na lang zeuren, huilen en/of vriendjespolitiek hun kroost alsnog op een school in de buurt geplaatst kregen. Stilzwijgend is er een ondergronds plaatsingssysteem, verholen corruptie. Een vader: „Ik vraag me af wat er gebeurt als je met geld gaat zwaaien...”.

Bij crèches speelt iets soortgelijks: monsterlijk lange wachtlijsten. Die slinken weliswaar, nu de toeslag ervoor keldert, en vrouwen weer en masse met de kinderen thuis gaan blijven – dank u wel, premier Rutte – maar het blijft tobben, vooral in de grote steden.

Nu komt daar de marktwerking ook nog overheen. Gevolg: prijsvechters onder de crèches, ten koste van de kwaliteit. Welkom bij lowbudgetcrèche, lekker goedkoop, omdat we de kinderen de hele dag in dezelfde luier laten lopen en achter een tv parkeren.

Marktwerking is leuk, bij producten als aardappelpuree of vliegreizen, maar van hulpverlenende instanties als onderwijs en zorg, heb je toch liever niet dat ze handelen vanuit winstbejag.

In een vliegtuig wil ik best wat comfort opofferen als ik daarmee voor een prikkie kan vliegen, maar van een kinderdagverblijf en een school verwacht ik een basaal niveau van goede kwaliteit. Elkaar beconcurreren gaat onverbiddelijk ten koste van de kinderen.

Die krijgen pas de juiste aandacht als papa met geld zwaait. Dan is de verholen corruptie de legitieme praktijk.

Christiaan Weijts