Schnitzlers 'Eenzame weg' als charmante performance

Theater

De eenzame weg of de egoïsten van Arthur Schnitzler door ’t Barre Land. Gezien: 22/11 Theater Kikker, Utrecht. Te zien t/m 26/11 aldaar. Tournee t/m 24/12. Inl: barreland.nl ****

Het beeld is prachtig: mensen staan verdwaald langs een zwarte strook, die een weg voorstelt. Ze komen aan en vertrekken weer, en zijn in de ban van vluchtige ontmoetingen omdat aan het eind van de weg het grote geluk wacht.

Toneelgezelschap ’t Barre Land speelt De eenzame weg of de egoïsten (1904) van Arthur Schnitzler. De zwarte weg herkennen we van de regie die Theu Boermans van hetzelfde stuk in het Amsterdamse Compagnietheater toonde. Bij Boermans was de weg een imposante golvende krul, bij ’t Barre Land een plek voor intieme gesprekken en vooral veel afscheid nemen. Het woord „Vaarwel” klinkt in vele toonaarden, van intens verdrietig tot bevrijdend. De doodzieke Gabriele nodigt familie en vrienden uit nog één keer samen te zijn: herinneringen op te halen, verwachtingen te delen. Maar de naderende dood werpt een grimmige schaduw over de conversatie.

Zoals altijd bij ’t Barre Land is de toon van spreken terloops. De meeste acteurs weten helaas niet de juiste dictie te treffen en daardoor drenst de tekstbehandeling. Dat is jammer. Want de inventieve, performance-achtige speelstijl bezit een bijzondere charme. In de mooiste scènes tonen de personages een intense verlatenheid, want de beloften waarmee ze aan het leven begonnen zijn op niets uitgelopen.