Op deze manier sterven tapdansende pinguïns snel uit

Happy Feet 2. Regie: George Miller. In 166 bioscopen. *

Vijf jaar geleden maakte George Miller het aanstekelijke Happy Feet. De animatiefilm waarin een eigengereide keizerspinguïn dansend en swingend over Antarctica zwiert was een groot succes: hij won zelfs een Oscar. De wetten van Hollywood bepalen dan dat er een vervolg komt, in 3D.

Het moet gezegd: het oogt adembenemend, met name de aurora australis in de finale. Vormgeving en animatie verdienen lof, maar wat is het verhaal warrig. Konden vier scenaristen echt niets beters verzinnen dan dit muffe aftreksel van de eerste film? Ditmaal is het de zoon van Mumble, de tapdansende pinguïn, die afwijkt van de norm. Iedereen is nu dol op dansen en zingen, behalve hij. Dus volgt een queeste waarin hij zichzelf vindt en tot zijn vader komt.

De muziek is meer ‘urban’ dan in Happy Feet en er zijn een paar leuke bijrollen voor Antarctische krill, plankton dat het zat is onderaan de voedselketen te staan. De ecologische boodschap is al bekend, met smeltende poolkappen en plotse lawines die veel ellende veroorzaken. Op deze manier sterven tapdansende pinguïns snel uit.

André Waardenburg