Online kaartje printen is niet heel logisch

Over een paar jaar is alles digitaal, zeggen ze. Toch zijn er in 2011 nog steeds gebruiken die niet helemaal lijken te passen in dit digitale tijdperk – of het nou het bladeren door mijn iPad zonder bladzijdes is of het online bestellen van tickets.

Het festivalseizoen ligt dan wel net achter ons, maar niet alleen bij Lowlands zijn je tickets niet meer dan een A4’tje uit je eigen printer. Zo’n printje is dan natuurlijk een stuk meer waard dan je pak printpapier, maar dat is ook alles.

Als je online tickets koopt, is het namelijk blijkbaar logisch dat je ze moet uitprinten. Maar waarom? Ik koop ze immers online, dat is digitaal. Is er nog geen handige manier om dat digitaal te houden? Had ik anders niet net zo goed in de rij kunnen gaan staan voor, zeg, Paradiso of Tivoli?

Eigenlijk weet ik niet eens zo goed hoe dat is. Ik heb namelijk nog nooit in de rij gestaan voor een kaartje. Verwacht nu niet dat deze schrijver elitair altijd maar op de gastenlijst staat. Het is simpelweg omdat ik altijd online bestel… en uitprint.

De rij voor Lowlands, dat was me er eentje. Misschien wel 790 pixels. Later vertel ik het aan mijn kinderen. „Nou zoon, papa zat de hele middag schoolziek thuis de Live-nation website te refreshen voor een ticket!”

Ik heb vervolgens nachten met het ticket gedeeld, zo blij. Enigszins gekreukt, dat was het wel. Het voordeel is dan weer dat je de PDF gewoon nog een keertje kunt uitdraaien.

Toch blijft het raar, terwijl het gen dat verband houdt met doofheid is gevonden en je tegen je telefoon kan zeggen dat je zometeen naar de winkel moet voor een nieuw pak printpapier. Is dit 2011?

Ik voel me als een holbewoner met een e-mailadres.